Φήμες και σενάρια ότι οι Ελληνες θα ξυπνήσουν ένα πρωί και θα έχουν επιστρέψει στη δραχμή δίνουν και παίρνουν.
Ο χαράκτης του ελληνικού ευρώ κ. Γιώργος Σταματόπουλος, ο άνθρωπος που σχεδίασε τα ελληνικά κέρματα, μιλάει στο «ΘΕΜΑ» και εξηγεί τους λόγους για τους οποίους δεν μπορούμε εν μια νυκτί να επιστρέψουμε στη δραχμή. «Ακόμη και αν το αποφασίζαμε θεωρητικά σήμερα, θα χρειαζόμασταν πολλούς μήνες για να αποκτήσουμε νέο νόμισμα. Ολα τ’ άλλα είναι αστεία», αναφέρει χαρακτηριστικά.
«Η επιστροφή στη δραχμή θα σημαίνει καταστροφή για μας αλλά και για τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Πρακτικά τώρα απαιτείται χρόνος, αρκετοί μήνες, ώστε να είμαστε σε θέση να έχουμε στα χέρια μας τα νέα νομίσματα. Η διαδικασία είναι χρονοβόρα. Οπως έγινε και με το ευρώ, αρχικά διερευνούμε και βρίσκουμε θέματα. Αφού βρούμε θέματα τα υποβάλλουμε στο υπουργείο Οικονομικών. Οταν αποφασιστεί και οριστικοποιηθεί το θέμα, προχωράμε στη φιλοτέχνηση του ανάγλυφου.
tunes
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα οικονομία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα οικονομία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2012
O σχεδιαστής του ευρώ και οι δραχμές
Τρίτη 25 Οκτωβρίου 2011
Θα μπορούσε να δημιουργηθεί μια νέα Google στην Ελλάδα;
Του Γιώργου Καισάριου
Πολλά ακούγονται για την ανταγωνιστικότητα και την ανάπτυξη αλλά λίγα γίνονται. Κατ΄ εμέ, το πρόβλημα είναι ότι αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις σε αυτή τη χώρα (πολιτικοί και λοιποί γραφειοκράτες) δεν αντιλαμβάνονται τι σημαίνει να κάνεις μια επένδυση και να συντηρείς μια επιχείρηση. Ακόμα περισσότερο, τι σημαίνει να προσπαθείς να κάνεις μια επιχείρηση κερδοφόρα καθώς ξεκινάς από το μηδέν.
Aς υποθέσουμε, για χάρη της κουβέντας, ότι τρεις φίλοι έχουν μια καλή ιδέα για μια online υπηρεσία. Επίσης να υποθέσουμε ότι και οι τρεις δουλεύουν την ήμερα, αλλά έχουν σκοπό να παλέψουν να μετατρέψουν την ιδέα τους σε μια κερδοφόρα επιχείρηση δουλεύοντας το βράδυ μέχρι αργά.
Οι τρεις αυτοί φίλιοι δεν έχουν κεφάλαια παρά θα εισφέρουν την προσωπική τους εργασία. Έχουν υπολογίσει ότι χρειάζεται περίπου δυο χρόνια ανάπτυξης και από εκεί και πέρα ευελπιστούν ότι θα είναι έτοιμοι να προσφέρουν αυτή την υπηρεσία ελπίζοντας σε πωλήσεις και κέρδη.
Λόγω του ότι αυτοί οι τρεις φίλοι είναι σοβαροί, θεωρούν πρέπον να ιδρύσουν μια εταιρεία, παρ΄ όλο που δεν λογαριάζουν να έχουν έσοδα για τουλάχιστον δύο χρόνια. Το ερώτημα είναι, από τη στιγμή που έχουν ελάχιστα κεφάλαια, σε ποια δικαιοδοσία θα πρέπει να ιδρύσουν αυτή την εταιρεία;
Πολλά ακούγονται για την ανταγωνιστικότητα και την ανάπτυξη αλλά λίγα γίνονται. Κατ΄ εμέ, το πρόβλημα είναι ότι αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις σε αυτή τη χώρα (πολιτικοί και λοιποί γραφειοκράτες) δεν αντιλαμβάνονται τι σημαίνει να κάνεις μια επένδυση και να συντηρείς μια επιχείρηση. Ακόμα περισσότερο, τι σημαίνει να προσπαθείς να κάνεις μια επιχείρηση κερδοφόρα καθώς ξεκινάς από το μηδέν.
Aς υποθέσουμε, για χάρη της κουβέντας, ότι τρεις φίλοι έχουν μια καλή ιδέα για μια online υπηρεσία. Επίσης να υποθέσουμε ότι και οι τρεις δουλεύουν την ήμερα, αλλά έχουν σκοπό να παλέψουν να μετατρέψουν την ιδέα τους σε μια κερδοφόρα επιχείρηση δουλεύοντας το βράδυ μέχρι αργά.
Οι τρεις αυτοί φίλιοι δεν έχουν κεφάλαια παρά θα εισφέρουν την προσωπική τους εργασία. Έχουν υπολογίσει ότι χρειάζεται περίπου δυο χρόνια ανάπτυξης και από εκεί και πέρα ευελπιστούν ότι θα είναι έτοιμοι να προσφέρουν αυτή την υπηρεσία ελπίζοντας σε πωλήσεις και κέρδη.
Λόγω του ότι αυτοί οι τρεις φίλοι είναι σοβαροί, θεωρούν πρέπον να ιδρύσουν μια εταιρεία, παρ΄ όλο που δεν λογαριάζουν να έχουν έσοδα για τουλάχιστον δύο χρόνια. Το ερώτημα είναι, από τη στιγμή που έχουν ελάχιστα κεφάλαια, σε ποια δικαιοδοσία θα πρέπει να ιδρύσουν αυτή την εταιρεία;
Αν φτιάξουν μια ΑΕ στην Ελλάδα, πέραν των αρχικών εξόδων που θα έχουν (€60.000 για την σύσταση και ένα σωρό άλλα νταβατζηλίκια), θα πρέπει να υπολογίσουν και τα εξής:
Μερικές δημοσιεύσεις τον χρόνο στο ΦΕΚ (κόστος 1.000 ευρώ τουλάχιστον), δημοσιεύσεις ισολογισμού σε τρεις εφημερίδες (κόστος 800 ευρώ), λογιστή (κόστος 2.000), επιμελητήριο (κόστος 400 ευρώ) και βέβαια θα πρέπει να πληρώνουν και το ταμείο τους, άσχετα αν δεν προβλέπεται να έχουν ούτε ένα ευρώ έσοδα τα επόμενα δύο χρόνια (κόστος, περίπου 9.000 ετησίως για τους τρεις). Στην καλύτερη των περιπτώσεων, οι τρεις αυτοί συνέταιροι θα έχουν περίπου €13.000 πάγια νομικά έξοδα το χρόνο για να είναι νομικά καλυμμένοι απέναντι στην πολιτεία.
Αντί όμως να επιλέξουν την Ελλάδα, διαλέγουν την Κύπρο ή τις ΗΠΑ για να κάνουν την ίδρυση. Το αρχικό κόστος είναι περίπου €1.000 και πέρα από ελάχιστα νομικά έξοδα το χρόνο (περίπου €1.000 αν όχι λιγότερο), δεν έχουν κανένα άλλο έξοδο. Το αρχικό κεφάλαια μιας εταιρείας τύπου ΑΕ σε Αμερική και Κύπρο είναι μηδέν.
Το πρόβλημα όμως είναι ότι οι περισσότεροι δεν επιλέγουν να φτιάξουν μια εταιρεία στην Κύπρο ή τις ΗΠΑ (μακάρι να το έκαναν), αλλά αποφασίζουν να μην κάνουν τίποτα. Όταν λογαριάσει κανείς τη γραφειοκρατία (πέραν των όσων ανέφερα) και το Γολγοθά που θα πρέπει κάποιος να τραβήξει προκειμένου να ρισκάρει να κάνει κάτι στην Ελλάδα, οι περισσότεροι προτιμούν απλά να μην κάνουν τίποτα.
Αν η Ελλάδα έχει κάτι που αξίζει περισσότερο από τον χρυσό, είναι ένα ανθρώπινο δυναμικό που έχει πολύ καλές γνώσεις των σύγχρονων τεχνολογιών. Αν δεν κάνω λάθος (και διορθώστε με αν κάνω λάθος), η Ελλάδα έχει τους περισσότερους διπλωματούχους Phd αναλογικά προς τον πληθυσμό σε όλη την Ε.Ε. Δυστυχώς όμως όλο αυτό το ανθρώπινο κεφάλαιο μένει ανεκμετάλλευτο διότι το σύστημα τους εμποδίζει να προσπαθήσουν και να αναλάβουν ρίσκο.
Αν αυτή η κυβέρνηση θέλει πραγματικά να προωθήσει την ανταγωνιστικότητα και κατ΄ επέκταση την ανάπτυξη, το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να κάνει είναι να μηδενίσει το κόστος ίδρυσης μιας εταιρείας τύπου ΑΕ. Επίσης θα πρέπει να φτιαχτεί μια ανεξάρτητη αρχή για αυτό τον σκοπό που να εξυπηρετεί όλη την Ελλάδα. Τα καραγκιοζλίκια με τις νομαρχίες πρέπει να σταματήσουν. Επίσης θα πρέπει να φτιαχτεί μια κεντρική ηλεκτρονική πύλη όπου ο κάθε ένας θα μπορεί να ιδρύσει μια εταιρεία σε μηδέν χρόνο και με μηδέν κόστος όπως σε άλλες χώρες.
Όσο αναφορά το ΦΕΚ, οι ανακοινώσεις θα μπορούσαν να γίνουν χωρίς έξοδα μέσα από μια ειδική πύλη και βέβαια θα πρέπει να καταργηθούν οι δημοσιεύσεις στις εφημερίδες και η υποχρέωση να είσαι γραμμένος στο “οικείο επιμελητήριο” κτλ. Το σημαντικότερο από όλα όμως είναι τα έξοδα στο ταμείο ΟΑΕΕ. Αυτά επίσης θα πρέπει να καταργηθούν.
Σε άλλες χώρες, η συνεισφορά στα συνταξιοδοτικά ταμεία (των ιδιοκτητών όχι των εργαζόμενων - όπου να τονίσω δεν προσφέρουν ιατρική κάλυψη) πληρώνονται μόνο και εφόσον η επιχείρηση είναι κερδοφόρα. Αν δηλαδή δεν έχει κέρδος η επιχείρηση, συνεισφορά δεν υπάρχει. Κάτι τέτοιο θα πρέπει να γίνει και εδώ. Είναι αδιανόητο να πρέπει κάποιος να πληρώνει ΟΑΕΕ χωρίς να έχει ούτε έσοδα και ούτε κέρδος.
Ακόμα και αν υποθέσουμε ότι ανοίγουν όλα τα κλειστά επαγγέλματα σήμερα, δεν θα σωθούμε. Ναι μεν το άνοιγμα ενδεχομένως να βελτιώσει την παροχή ορισμένων υπηρεσιών και ενδεχομένως να δούμε και μειώσεις τιμών, αλλά μην νομίζετε ότι θα δημιουργηθεί ανάπτυξη και εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας.
Η κυβέρνηση πρόσφατα είπε ότι θα δημιουργήσει one stop shops, όπου όλες τις διαδικασίες ιδρύσεως μιας επιχειρήσεις θα την αναλάβουν φατούρα τα ΚΕΠ. Αυτό είναι άλλο ένα μεγάλο λάθος. Κάτι τέτοιο δεν θα μειώσει τη γραφειοκρατία, καθώς δεν καταργούνται οι γραφειοκρατικές διαδικασίες για την ίδρυση μιας εταιρείας (δικηγόροι, συμβολαιογράφοι κτλ). Το μόνο που κάνει η κυβέρνηση είναι να αυξάνει τη γραφειοκρατία, καθώς τώρα θα υπάρχει ένα επιπλέον στρώμα ανθρώπων που ασχολούνται με τις διαδικασίες αυτές αντί οι ενδιαφερόμενοι.
Η Ελλάδα χρειάζεται να προσφέρει υπηρεσίες προστιθέμενης αξίας για να επιβιώσει. Όσο και αν μειωθούν οι εργατικές αποδοχές, πάντα κάπου αλλού τα μεροκάματα θα είναι μικρότερα. Για να το πετύχουμε αυτό, θα πρέπει να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την αγορά να αναλάβει ρίσκο. Παράλληλα όμως, θα πρέπει να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις έτσι ώστε να μπορούν να αναλάβουν αυτό το ρίσκο τα νέα παιδιά με μηδενικό κόστος.
Ακόμα και αν υποθέσουμε ότι υπάρχουν τα μυαλά στην Ελλάδα να δημιουργήσουν τη νέα Google, τα εμπόδια είναι τόσο πολλά που μάλλον δεν θα προσπαθήσουν καν και δεν θα την δούμε ποτέ. Διότι για να δούμε μια νέα Google, θα πρέπει να δημιουργηθούν οι διαδικασίες για να μπορεί να ξεκινήσει από κάπου.
Πηγή:www.capital.gr
Κυριακή 23 Ιανουαρίου 2011
Ο Άρης Σπηλιωτόπουλος και η Dolce Vita!
![]() |
| Φωτογραφία:Μιχάλης Κωνσταντινίδης copyright 2008 |
Mια «αυτοκρατορική» εθνική τουριστική πολιτική εφάρμοσε ο κ. Αρης Σπηλιωτόπουλος κατά τη διάρκεια της θητείας του στο καταχρεωμένο σήμερα υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης με πραγματικά «ονειρικά» για τον ίδιο αποτελέσματα. Ο Ελληνας υπουργός, στην προσπάθειά του να προωθήσει στα πέρατα της οικουμένης την υπεροχή του ελληνικού τουρισμού έναντι των ανταγωνιστών μας, δεν δίστασε στιγμή να «κονταροχτυπηθεί» με Αραβες κροίσους, αντιμετώπισε στα ίσια Ρώσους ολιγάρχες και κοίταξε το λιγότερο κατά πρόσωπο το εφοπλιστικό λόμπι του Λονδίνου. Με αγόγγυστο χορηγό τον ελληνικό λαό ο κ. Σπηλιωτόπουλος έδωσε πραγματικά σκληρές εθνικές μάχες μέσα από προεδρικές σουίτες των 3.500 ευρώ τη βραδιά, μετακινούμενος με θωρακισμένες υπερπολυτελείς λιμουζίνες που κοστίζουν δεκάδες χιλιάδες ευρώ και κάνοντας κοπιώδεις διαπραγματεύσεις μέχρι πρωίας στα γνωστότερα σούσι μπαρ αλλά και στα μπαράκια του Σόχο.
Οπως αποκαλύπτει σήμερα το «ΘΕΜΑ», το όνομα του πρώην υπουργού των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας και νυν τομεάρχη Παιδείας του κόμματος φιγουράρει στις χρυσές λίστες των προνομιούχων του διεθνούς jet set. Οι υπεύθυνοι των ακριβότερων ξενοδοχείων ανά τον κόσμο αναπολούν τις στιγμές που προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στον large Ελληνα υπουργό στις μεγαλοπρεπείς σουίτες τους και του άνοιγαν την πόρτα σε μία από τις τέσσερις λιμουζίνες που χρησιμοποιούσε για τις μετακινήσεις του, τις οποίες πλήρωναν οι πολίτες αυτής της χώρας. Βέβαια, παραμένει άγνωστο ποια εικόνα θα σχημάτιζαν αν πληροφορούνταν ότι ο «mister Aris» άφησε ταξιδιωτικό φέσι στο υπουργείο του, που ανέρχεται σε 677.000 ευρώ!
Ειδικότερα, τον Φεβρουάριο της ίδιας χρονιάς ο πρώην υπουργός επισκέπτεται τη διεθνή έκθεση FITUR στη Μαδρίτη και καταλύει στη σουίτα του υπερπολυτελούς «Ritz». Κόστος διαμονής; 3.500 ευρώ τη βραδιά, με τη συνολική ατομική του χρέωση να διαμορφώνεται στα 21.068 ευρώ.
Η επόμενη επίσκεψη στην πρωτεύουσα της Ισπανίας κλείνεται για τον Μάιο. Η κράτηση της σουίτας στο «Puerta America», αντί 2.745 ευρώ τη βραδιά, στο όνομα του υπουργού είναι επιτυχής, όμως έκτακτες υποχρεώσεις τον κρατούν μακριά από τη χώρα των ταυρομαχιών. Αποκαλυπτικό το σχετικό τιμολόγιο: «Ακυρωτικά για 2 διανυκτερεύσεις σε σουίτα για τον κ. υπουργό», με τον Ελληνα φορολογούμενο να πληρώνει 5.490 ευρώ.
Η ξέφρενη κούρσα χλιδάτων υπηρεσιακών ταξιδιών που πραγματοποίησε ο κ. Σπηλιωτόπουλος ως υπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης, μόνο το διάστημα Μάιος - Δεκέμβριος 2008, στοίχισαν στον ελληνικό λαό 702.000 ευρώ.
Ειδικότερα, τον Φεβρουάριο της ίδιας χρονιάς ο πρώην υπουργός επισκέπτεται τη διεθνή έκθεση FITUR στη Μαδρίτη και καταλύει στη σουίτα του υπερπολυτελούς «Ritz». Κόστος διαμονής; 3.500 ευρώ τη βραδιά, με τη συνολική ατομική του χρέωση να διαμορφώνεται στα 21.068 ευρώ.
Η επόμενη επίσκεψη στην πρωτεύουσα της Ισπανίας κλείνεται για τον Μάιο. Η κράτηση της σουίτας στο «Puerta America», αντί 2.745 ευρώ τη βραδιά, στο όνομα του υπουργού είναι επιτυχής, όμως έκτακτες υποχρεώσεις τον κρατούν μακριά από τη χώρα των ταυρομαχιών. Αποκαλυπτικό το σχετικό τιμολόγιο: «Ακυρωτικά για 2 διανυκτερεύσεις σε σουίτα για τον κ. υπουργό», με τον Ελληνα φορολογούμενο να πληρώνει 5.490 ευρώ.
Το διάστημα 6-9 Μαΐου ο κ. Σπηλιωτόπουλος μεταβαίνει στο Ντουμπάι για την έκθεση Arabian Travel Market. Καταλύει στην προεδρική σουίτα του επιβλητικού «Jumeirah Emirates Towers» με τιμή 3.293 ευρώ τη βραδιά. Τον Σεπτέμβριο κάνει τριήμερη επίσκεψη στην Εκθεση Θεσσαλονίκης και διαμένει στη σουίτα του «Daios» με κόστος 2.275 ευρώ ανά διανυκτέρευση.
Ιδια εικόνα και στο ταξίδι του στο Λονδίνο τον Νοέμβριο του 2008, που στοίχισε συνολικά 150.990 ευρώ, φιλοξενούμενος σε σουίτα του «Mandarin» με ημερήσια χρέωση 1.368 ευρώ.
Ο… ιός της απόλυτης χλιδής όμως που φαίνεται ότι χτύπησε τον κ. Σπηλιωτόπουλο πρόκειται να «φιλοξενηθεί» στις δικαστικές αίθουσες, καθώς ο πρώην υπουργός άφησε οικονομικές εκκρεμότητες 677.000 ευρώ στο ταξιδιωτικό γραφείο «Active World», που οργάνωσε τα υπηρεσιακά του ταξίδια, με αποτέλεσμα το τελευταίο να προσφύγει στην Ελληνική Δικαιοσύνη κατά του Δημοσίου. Ο ιδιοκτήτης του ταξιδιωτικού γραφείου κ. Βαγγέλης Αρβανίτης μιλώντας στο «ΘΕΜΑ» αναφέρει: «Είμαι στα όρια της οικονομικής χρεοκοπίας εξαιτίας της οφειλής αυτής. Το γεγονός ότι δεν έχω κλείσει είναι θαύμα». Επιπλέον, το συγκεκριμένο γραφείο έχει κινηθεί νομικά τόσο κατά του κ. Σπηλιωτόπουλου όσο και κατά της πρώην συνοδού του, κυρίας Μαριλένας Παπαχριστοδούλου, η οποία σπούδαζε στο Λονδίνο την εποχή που ο ίδιος ήταν υπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης, ζητώντας να του καταβληθεί το ποσό των 100.260 ευρώ, που αφορά σε ιδιωτικά ταξίδια που έκαναν ο πρώην υπουργός και η κυρία Παπαχριστοδούλου.
Κυκλοφορούσε μόνο με θωρακισμένη Mercedes
«Περιμέναμε μέχρι τις 4 το πρωί τον υπουργό και την παρέα του έξω από τα μπαρ του Σόχο»
Μιλά στο «ΘΕΜΑ» ο Ελληνας ιδιοκτήτης αυτοκινήτων VIP, στον οποίο ο πρώην υπουργός άφησε χρέος 14.554 λιρών συν τους τόκους
Η ακριβού γούστου υπουργική διαδροµή του κ. Αρη Σπηλιωτόπουλου ανέδειξε τη µεγάλη του αδυναµία στις υπερπολυτελείς λιµουζίνες, κάτι που έως και σήµερα αποτελεί θέµα συζήτησης στους κοσµικούς κύκλους της Ευρώπης. Βέβαια, αυτή η προτίµησή του έχει λάβει αρνητικές διαστάσεις επί βρετανικού εδάφους, γεγονός για το οποίο έχουν ενηµερωθεί, εκτός της εφηµερίδας «Guardian», τόσο ο σηµερινός πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου όσο και ο προκάτοχός του κ. Κώστας Καραµανλής µε σχετικές επιστολές.
Αφορµή στάθηκε ένα ακόµα υπουργικό φέσι που άφησε ο κ. Σπηλιωτόπουλος, αυτή τη φορά σε Ελληνα ιδιοκτήτη εταιρείας µεταφοράς VIP στο Λονδίνο. Ο ιδιοκτήτης της εταιρείας «Hermis Travel Agency», κ. Δηµήτρης Χατζηθεοδωρίδης, αν και προσέφερε τις υπηρεσίες του στον πρώην υπουργό όχι µε µία, ούτε µε δύο, αλλά συνολικά µε τέσσερις λιµουζίνες κατά τη διάρκεια δύο υπηρεσιακών ταξιδιών του στη βρετανική πρωτεύουσα στα τέλη του 2008, δεν πληρώθηκε ποτέ! Ο κ. Χατζηθεοδωρίδης διεκδικεί από το Ελληνικό Δηµόσιο το ποσό των 14.554 λιρών συν τους τόκους για τις υπουργικές µετακινήσεις κατά τις περιόδους 24-28 Οκτωβρίου και 7-13 Νοεµβρίου 2008.
Ο Ελληνας επιχειρηµατίας, µε πελατολόγιο διασηµότητες και µεγιστάνες του πλούτου, υπήρξε µάλιστα και ο προσωπικός οδηγός του κ. Σπηλιωτόπουλου ξεναγώντας τον στο Λονδίνο µε θωρακισµένη Mercedes S 320. Ο ίδιος µιλώντας στο «ΘΕΜΑ» αναφέρει ότι «τέσσερις λιμουζίνες Mercedes S 320, μία εκ των οποίων με αλεξίσφαιρα τζάμια, χρησιμοποίησε από το γραφείο μας ο κύριος υπουργός, χωρίς όμως να μας πληρώσει». Οπως διευκρινίζει ο κ. Χατζηθεοδωρίδης, η επιλογή της συγκεκριµένης µάρκας λιµουζίνας δεν ήταν τυχαία καθώς «με απαίτηση του υπουργείου τα αυτοκίνητα έπρεπε να ήταν όλα Mercedes. Δεν συζητούσαν κάτι άλλο». Κατά τη διάρκεια των µετακινήσεων, ο κ. Σπηλιωτόπουλος ήταν σε πάρα πολύ καλή διάθεση, και σε αυτό ίσως να συνέβαλε το γεγονός ότι στο πολυτελές αυτοκίνητό του «επέβαινε και μια ξανθιά καλλίγραμμη φίλη του που έμενε στο Λονδίνο. Μάλιστα είχαμε πάει και στο σπίτι της την πρώτη μέρα».
Οσον αφορά στο σκέλος των υπουργικών προορισµών, «στο δεύτερο ταξίδι του υπουργού όλες και όλες οι υπηρεσιακές του μετακινήσεις ήταν τέσσερις. Μία φορά στην έκθεση για την οποία ήρθε, μισή ώρα στην έκθεση του Βυζαντίου, μία φορά σε συναυλία του πιανίστα κ. Δημήτρη Σγούρου και μία φορά στο γραφείο του ΕΟΤ». Παρ’ όλα αυτά το «γαλάζιο» κυβερνητικό στέλεχος βρήκε χρόνο να απολαύσει το αγαπηµένο του σούσι και την εξωτική γιαπωνέζικη κουζίνα των φηµισµένων εστιατορίων «Nobu», «Zuma» και «Ιtsu», ενώ δεν θα µπορούσε να µη γευτεί τις τοπικές λιχουδιές στο βραβευµένο εστιατόριο «Bumpkin». Σύµφωνα µε τον κ. Χατζηθεοδωρίδη, η ίδια διαδροµή προς τους ναούς της γεύσης ακολουθούνταν και κατά τις βραδινές ώρες «μέχρι να μεταφέρουμε γύρω στα μεσάνυχτα τον κύριο υπουργό και τη συνοδεία του στα μπαρ του Σόχο».
Τις µέρες εκείνες όσοι έτυχε να περάσουν από το πασίγνωστο «China White», το «Mahiki Club» µε τα τροπικά κοκτέιλ, το πριβέ «Boujis Club» και το «Tramp Club» είχαν την ευκαιρία να δουν τέσσερις υπερπολυτελείς Mercedes παρατεταγµένες σε άψογο σχηµατισµό. «Μέχρι τις 4 το πρωί περιμέναμε έξω από τα μπαρ για να παραλάβουμε τον υπουργό και τη συνοδεία του. Μέχρι τότε που έκλειναν δηλαδή. Και, ξέρετε, εμείς πληρωνόμαστε με την ώρα». Οσον αφορά στις πρωινές εξορµήσεις του κ. Σπηλιωτόπουλου και της συνοδείας του, «πήγαιναν στα καταστήματα στο West End και μας τηλεφωνούσαν να τους παραλάβουμε από εκεί».
Από τον πειρασµό της πολυτέλειας που προσφέρει η ναυαρχίδα της Mercedes δεν κατάφερε να ξεφύγει ο πρώην υπουργός ούτε στο αµέσως επόµενο ταξίδι του στο Λονδίνο, το διάστηµα 6-12 Δεκεµβρίου του 2008. Σύµφωνα µε τα σχετικά τιµολόγια που έχει στη διάθεσή του το «ΘΕΜΑ», ο κ. Σπηλιωτόπουλος, πιστός στις S Class, ξόδεψε 14.379,60 λίρες για να µετακινηθεί στη βρετανική πρωτεύουσα µένοντας σε σουίτα του ξενοδοχείου «Mandarin», µε χρέωση 1.368 ευρώ τη βραδιά.
Ετικέτες
κρίση,
οικονομία,
πολιτική,
ψυχολογία,
no kidding
Παρασκευή 21 Ιανουαρίου 2011
Δημόσιοι υπάλληλοι και ανεργία
του Τάκη Μίχα
www.protagon.gr
Η Ελλάδα παρουσιάζει ένα παράδοξο. Η οικονομία της έχει δυο κυρίως τομείς όπως και σε άλλα κράτη. Ο ένας είναι ο δημόσιος ο άλλος ο ιδιωτικός. Ο πρώτος είναι υπερχρεωμένος και δεν μπορεί να εκπληρώσει τις καθημερινές του υποχρεώσεις αν δεν δανεισθεί με προνομιακούς όρους (ΔΝΤ-ΕΕ). Ο δεύτερος δεν έχει αυτό το πρόβλημα -όχι στο ίδιο βαθμό τουλάχιστον- εκτος και αν του χρωστάει το δημόσιο.
Ως εδώ τίποτα το παράξενο. Αυτό που είναι το παράδοξο είναι ότι ενώ ο πρώτος τομέας βρίσκεται σε κατάσταση χρεοκοπίας, ο δεύτερος είναι εκείνος που πληρώνει την νύφη. Έτσι, ενώ σχεδόν καμιά από τις επιχειρήσεις του δημόσιου τομέα (εκπαιδευτήρια, νοσοκομεία, εκκλησίες, υπουργεία, δημοτικοί και κρατικοί ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί, ΔΕΚΟ κλπ) δεν έχουν κλείσει, το τελευταίο έτος έχουν κλείσει ή εγκαταλείψει την Ελλάδα πάνω απο 1500 επιχειρήσεις.
Ακόμα πιο σημαντικό είναι το γεγονός ότι ούτε σχεδόν ένας από τους άνω των 200.000 ανέργων σήμερα στην Ελλάδα δεν προέρχεται από τον χρεοκοπημένο δημόσιο τομέα. Αντίθετα όλοι σχεδόν προέρχονται από τον ιδιωτικό. Όμως ακόμα και πολλοί απο αυτούς που αναγνωρίζουν την ανορθολογικότητα αυτής της κατάστασης διστάζουν να προτείνουν το προφανές βήμα δηλαδή την μείωση των δημοσίων υπαλλήλων. Διότι πιστεύουν ότι με το μέτρο αυτό απλά θα αυξηθεί η συνολική ανεργία και δεν θα ωφεληθεί κανένας. Όμως πόσο ισχύει αυτό;
Αυτό θα ίσχυε αν ο αριθμός των απασχολούμενων στο δημόσιο και ο αριθμός των ανέργων ιδιωτικών υπαλλήλων ήσαν δυο ανεξάρτητα μεταξύ τους μεγέθη. Τότε πράγματι η μείωση των απασχολούμενων στο δημόσιο θα συνεπάγετο αύξηση του συνόλου των ανέργων. Όμως δεν είναι ακριβώς έτσι. Το μέγεθος του δημόσιου τομέα και η ανεργία του ιδιωτικού τομέα συνδέονται μεταξύ τους. Όσο πιο πολλούς υπεράριθμους δημοσίους υπαλλήλους έχει μια χώρα τόσο περισσότεροι υπάλληλοι του ιδιωτικού τομέα θα είναι άνεργοι. Οι λόγοι είναι οι εξής:
Πρώτον διότι η συντήρηση ενός μεγάλου αριθμού δημοσίων υπαλλήλων σημαίνει αυξημένα φορολογικά βάρη στις ιδιωτικές επιχειρήσεις που καλούνται να χρηματοδοτήσουν τους μισθούς και τις εν γένει δημόσιες δαπάνες. Όμως τα αυξημένα φορολογικά βάρη μεταφράζονται σε αυξημένο κόστος για τις επιχειρήσεις κάτι που έχει ως συνέπεια απολύσεις εργαζομένων η κλείσιμο επιχειρήσεων. Με άλλα λόγια ανεργία.
Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο η ύπαρξη πολλών δημοσίων υπαλλήλων δημιουργεί ανέργους στο ιδιωτικό τομέα αφορά στην νομοτελειακή αύξηση των γραφειοκρατικών διαδικασιών. Οι εργαζόμενοι στον δημόσιο τομέα για να δικαιολογήσουν την ύπαρξη τους παράγουν συνεχώς εγκυκλίους, ρυθμίσεις, τροποποιήσεις κτλ. Όσο περισσότερες σφραγίδες έχει ένας δημόσιος υπάλληλος η σε όσο περισσότερα έγγραφα απαιτείται η υπογραφή του τόσο περισσότερο αυξάνεται η ισχύς και το κύρος του. Όμως η ύπαρξη αυτής της τεράστιας γραφειοκρατίας αποτελεί μια τροχοπέδη για την ίδρυση και την λειτουργία των ιδιωτικών επιχειρήσεων .Το γεγονός ότι απαιτούνται έως και 70 άδειες για την δημιουργία μιας επιχείρησης στην Ελλάδα αποτελεί ένα από τους πιο σημαντικούς λόγους για την μη έλευση ξένων επιχειρήσεων στην χώρα μας. Αποτέλεσμα όλων αυτών για μια ακόμη φορά αυξημένη ανεργία στον ιδιωτικό τομέα.
Ο τρίτος λόγος αφορά στην διαφθορά. Όσο πιο μεγάλος είναι ο κρατικός τομέας και όσο πιο πολλές οι εγκύκλιοι, ερμηνευτικές διατάξεις και το χαρτομάνι γενικώς –και συνεπώς η αδιαφάνεια-τόσο μεγαλύτερη είναι η δυνατότητας άνθισης της διαφθοράς. Όσο μεγαλύτερη αδιαφάνεια και αβεβαιότητα π.χ. υπάρχει στα φορολογικά νομοσχέδια τόσο αυξάνεται η δυνατότητα να «λαδωθεί» ο εφοριακός. Όσο περισσότερα πιστοποιητικά χρειάζεσαι για να ξεκινήσεις μια επιχείρηση τόσο περισσότερες είναι οι πιθανότητες ότι σε κάποιο στάδιο θα πρέπει να καταβάλλεις ένα «δωράκι». Όμως η διαφθορά με την σειρά της αποτελεί όχι απλά ένα πρόσθετο κόστος για τις επιχειρήσεις αλλά και εν από τα μεγαλύτερα αντικίνητρα για την έλευση ξένων επιχειρήσεων. Άλλος λοιπόν ένας λόγος για τον οποίο αυξάνεται η ανεργία.
Αυτοί είναι μερικοί λόγοι που μου έρχονται πρόχειρα στο μυαλό που δείχνουν ότι η μείωση των θέσεων εργασίας στον δημόσιο τομέα δεν οδηγεί αυτόματα στην αύξηση της συνολικής ανεργίας αλλά ότι αντίθετα μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των ιδιωτικών επενδύσεων με ότι αυτό συνεπάγεται. Γι αυτό είναι τεράστιο λάθος να υποστηρίζει κανείς όπως κάνει η ΕΚΑ(«εθνική καθεστωτική αναρχοαριστερα») ότι το πρόβλημα της ανεργίας θα λυθεί με την πρόσληψη πρόσθετων δημοσίων υπαλλήλων-εκτος φυσικά αν διορίσεις τους πάντες στο δημόσιο καταργώντας παράλληλα τον ιδιωτικό τομέα. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία…
http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=4913
Τετάρτη 12 Ιανουαρίου 2011
Η ΦΤΩΧΕΙΑ ΘΕΛΕΙ SEX!
10 πράγματα που μπορείτε να κάνετε
για limit up στο sex εν μέσω ΔΝΤ
από τη Δήμητρα Μποφυλάτου, αναδημοσίευση από το “Glam”
Ο Στρος Καν έχει φέρει τα πάνω κάτω στη καθημερινότητα μας και όπως λέει μια φίλη μου: «το κρεβάτι δεν θα μπορούσε να μην επηρεαστεί από το Δ.Ν.Τ». Γιορτάστε την πρώτη μέρα του χρόνου (και) στο κρεβάτια για να δείτε άσπρη μέρα και ουχί λευκές νύχτες...
Η εικόνα του ευτυχισμένου ζευγαριού που κάνει αχαλίνωτό sex κάτω από το στολισμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο, δίπλα στο τζάκι και γενικότερα σε όλα τα σημείο του σπιτιού, το μόνο που σου θυμίζει πλέον είναι σκηνή από ρομαντική κομεντί; Aπο τότε που ο όρος «οικονομική κρίση» μπήκε στη ζωή σου οι αγκαλίτσες και τα χουχουλιάσματα κάτω από το πάπλωμα, οι μικρές εκπλήξεις, τα ερωτικά sms και τα ρομαντικά δείπνα έδωσαν τη θέση τους στη γκρίνια, την ανελέητη κρεβατομουρμούρα και τις παρατηρήσεις του τύπου: «Ήταν η σειρά σου να πληρώσεις τον ΟΤΕ. Τώρα πάλι μας κόψανε το τηλέφωνο, τι να σου πω παιδάκι μου, καλά μου τα έλεγε εμένα η μάνα μου». Ο Στρος Καν έχει φέρει τα πάνω κάτω στη καθημερινότητα μας και όπως λέει μια φίλη μου: «το κρεβάτι δεν θα μπορούσε να μην επηρεαστεί από το Δ.Ν.Τ». Τί να κάνεις για να «σώσεις οτιδήποτε κι αν σώζεται» στη σχέση σου και να επιτύχεις το limit up στη σεξουαλική σου ζωή;
«Χορεύοντας με τους λογαριασμούς»
Πριν κάποια χρόνια το σπίτι σας ήταν το καταφύγιο σας. Τα ρομαντικά «post it» στο ψυγείο στη συνέχεια αντικαταστάθηκαν από συσσωρευμένους (απλήρωτους) λογαριασμούς και το σεξ πάνω στο πάγκο της κουζίνας έδωσε στη θέση του σε βραδιές τηλεόρασης με έμφαση σε εκπομπές μαγειρικής «Master chef» και «Τοp chef» με τον αγαπημένο σου να μονολογεί: “Εσύ πότε θα μου φτιάξεις χοιρινό με σκόρδο σαν του Σκαρμούτσου;» κι εσύ να τον βρίζεις που εδώ και έξι μήνες δεν έχει καταφέρει να βρει δουλειά. Το σεξ από εκεί που ήταν αγαπημένη σας συνήθεια πλέον γίνεται στη χάση και τη φέξη, σε στυλ να μην ξεχνιόμαστε και εσύ αναρωτιέσαι τι φταίει;
Η οικονομική κρίση σας έχει επηρεάσει, πράγμα πολύ λογικό εφ όσον το βιωτικό σας επίπεδό έχει αλλάξει προς το χειρότερο, αλλά μήπως πέρα από τον Mr Blue eyes να στρέψεις και κάποιες ευθύνες προς το άτομο σου; Όταν η γκρίνια έρχεται σε πρώτο πλάνο το «καυτό σεξ» μπαίνει στη ντουλάπα, μαζί με τη ναφθαλίνη. Σταμάτα να κατηγορείς τον σύντροφό σου για όλα όσα συμβαίνουν στη κοινή σας ζωή και αντιμετώπισε τον ως σύμμαχο. Με το να τον «πρήζεις» για τους απλήρωτους λογαριασμούς ή με το να τον πιέζεις να βρει και δεύτερη δουλειά το μόνο που κάνεις είναι να τον «ευνουχίζεις». Πάρε κι εσύ την κατάσταση στα χέρια σου, μην τα θεωρείς όλα δεδομένα και κυρίως περιόρισε τα έξοδα για ρούχα και τσάντες-δεν ήρθε και το τέλος του κόσμου- Κρίση είναι, θα περάσει. Αν στη θέση της γκρίνιας βάλεις τη λέξη «σεβασμός» και γίνεις και πάλι «γατούλα» στην επικοινωνία σου με τον σύντροφο σου, δεν θα γίνεις πιο πλούσια αλλά σίγουρα θα δεις «άσπρη μέρα» στη κρεβατοκάμαρα. Άλλωστε η καλή ζωή δεν απαιτεί πολλά χρήματα, αλλά γούστο, μια ζεστή αγκαλιά και δυο τρεις καλούς φίλους που θα σταθούν δίπλα σου στις εύκολες και τις δύσκολες στιγμές.
«Είναι το στρώμα μου μονό- αλλά δεν καλοπερνώ»
Είσαι κορίτσι αυτόνομο και στα 90s τα γυναικεία περιοδικά σε είχαν ονομάσει: «γυναίκα καριέρας». Tώρα έχεις δεχτεί τρεις μειώσεις μισθού σε ένα χρόνο, αλλά τουλάχιστον-όπως λέει κι η μαμά σου- έχεις τη «δουλίτσα» σου. Πριν λίγα χρόνια ήσουν πελάτισσα στο «Κiku», θαμώνας στο «Villa Mercedes» και οι πωλήτριες στη Πλατεία Κολωνακίου «έπιναν» νερό στο όνομα σου. Όσο για τον αγαπημένο σου; Κι εκείνος είχε το loft του στη Φωκυλίδου, μένατε σε ξεχωριστά σπίτια για να έχετε την αυτονομία σας και φυσικά κάνατε σεξ πάντα και παντού: Kαι πώς να μην έχεις όρεξη όταν είσαι τα Χριστουγεννα στο Παρίσι, το Λονδίνο ή το Μπαλί; Tώρα τον έπνιξαν τα χρέη και για να μην τον «κλείσουν» μέσα ο αγαπημένος σου πούλησε όσο- όσο το διαμέρισμα του και μένει με τους γονείς του στη Φιλοθέη, ενώ εσύ έχεις αρχίσει να «ξενερώνεις» βλέποντας ότι το «Greek dream» ξεφούσκωσε….Αν τον είχες συνδυάσει με το συγκεκριμένο lifestyle και δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς την αίσθηση «glamorous ματαιότητας» στη ζωή σου η μόνη λύση είναι να τον χωρίσεις και να στραφείς προς άλλο « περήφανο χορηγό». Αν πάλι τον αγαπάς πραγματικά προσπάθησε να τον βοηθήσεις και να τον κάνεις να ξεφύγει από τη «ζοφερή» πραγματικότητα. «Ουκ εν τω πολλώ το ευ» άλλωστε που λένε και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι. Βάλε τα πιο sexy εσώρουχα σου, και κάλεσε τον να στολίσετε μαζί το δέντρο με λίγο κρασί και δεν μπορεί η λιμπιντο θα ανέβει στα ύψη, όπως τις καλές παλιές μέρες.
Όταν πρωτογνωριστήκατε με τον αγαπημένο σου (και νυν συζυγό), οι γείτονες σας κάνανε παρατήρηση γιατί την ώρα του οργασμού, τσίριζες σαν άλλη Μαρία Κάλλας και δεν μπορούσαν οι άνθρωποι να ησυχάσουν. Λίγα χρόνια μετά, παντρευτήκατε και στη συνέχεια αποκτήσατε τα δυο παιδιά σας. Τσιρίζουν όλη μέρα, μόνο που τώρα κάνεις από τους γείτονες δεν σας κάνει παρατήρηση, γιατί είστε οικογενειάρχες. Eσύ ουρλιάζεις γιατί ο μισθός σου κάνει φτερά στις 15 του μήνα, ο σύζυγος σου τρέχει για να τα βγάλει πέρα και κοιμάται στη τηλεόραση εξουθενωμένος πριν καν η ώρα πάει 00.00.
Είναι λογικό να αισθάνεστε και οι δύο πιεσμένοι και το τελευταίο πράγμα που θέλετε είναι να κάνετε σεξ. Αυτή όμως είναι η μεγαλύτερη παγίδα στην οποία μπορεί να πέσει ένα παντρεμένο ζευγάρι: να θεωρήσει δηλαδή ο ένας τον άλλο δεδομένο. Αντ’ αυτού δοκίμασε μια μέρα να βάλεις νωρίς τα παιδιά για ύπνο και ετοίμασε για τους δυο σας ένα ρομαντικό δειπνο. Θα εκπλαγείς με το πόσα έχετε ακόμη να πείτε σαν ζευγάρι. Δεν είστε μόνο συνέταιροι στις υποχρεώσεις και φρόντισε να το θυμάσαι αυτό. Ξεχνάς άλλωστε πώς τον ερωτεύτηκες, χρόνια πριν; Ο έρωτας απαιτεί καθημερινό αγώνα και ειδικά τώρα που η οικονομική κρίση δοκιμάζει το εισόδημα σας το μόνο που θα σας «σώσει» είναι η αγάπη και το καλό σεξ. Σταμάτα να αισθάνεσαι ενοχές για το αν είσαι καλή μητέρα και κάνε αλλαγή πλάνου; Είσαι καλή σύζυγος; Πότε ήταν η τελευταία φορά που ένιωσες γυναίκα; Αν έχουν περάσει χρόνια από τότε, ίσως είναι καιρός να αφουγκραστείς τις ανάγκες σου και να μάθεις να αγαπάς τον εαυτό σου. Αν δεν το κάνεις, πώς περιμένεις να σε αγαπούν οι άλλοι;
ΤΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΕΝ ΜΕΣΩ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ
Γράφει η Δρ. Φαιδρα Λογοθέτη, Κλινική Ψυχολογος– Ψυχοθεραπεύτρια
Οικονομική κρίση στο ζευγάρι συνήθως σημαίνει αγωνία για τους απλήρωτους λογαριασμούς, σύγκρουση ή απογοήτευση. Η κρίση στα χρήματα φέρνει στην επιφάνεια ζητήματα του ζευγαριού, που η ευμάρεια σκεπάζει συνήθως καλά..
Ωστόσο, η τωρινή παγκόσμια οικονομική κρίση μοιάζει να λειτουργεί διαφορετικά στα ζευγάρια. Σύμφωνα με έρευνες, τελευταία παρατηρείται μείωση έως και 30% των διαζυγίων. Για κάποια ζευγάρια αυτό οφείλεται σε παράγοντες όπως, η ακρίβεια, η μείωση των μισθών, η απειλή απόλυσης, τα οικογενειακά χρέη. Φαίνεται πια ότι στις μέρες μας ο χωρισμός είναι μια αλόγιστη σπατάλη! Ωστόσο, ένα σημαντικό ποσοστό ζευγαριών που βάλλονται από την κρίση για πρώτη φορά, νοιώθουν ότι το πρόβλημα δεν ανήκει αποκλειστικά και μόνο σε αυτούς. Παρατηρώντας γύρω, ανακαλύπτουν όλο και περισσότερους φίλους, συνεργάτες ή συγγενείς να χάνουν δουλειές, να αδυνατούν να ξεπληρώσουν χρέη, να αγωνιούν για το μέλλον των παιδιών τους. Τώρα πια ο υπαίτιος δεν είναι ο σύντροφός σου που δεν προνόησε για τα οικονομικά της οικογένειας, αλλά ένα σαθρό σύστημα που συνειδητοποιείς ότι απλά και προκλητικά σε εξαπάτησε. Αυτό ανακουφίζει το ζευγάρι και δεν αφήνει χώρο για αλληλοκατηγορίες.
Η οικονομική κρίση είναι για τα ζευγάρια ένα από τα καλύτερα τεστς συντροφικότητας και δέσμευσης. Μια ευκαιρία να ανακαλύψουν πιο δημιουργικούς τρόπους να περνάνε καλά μαζι, εφαρμόζοντας την γνωστή ρήση των παππούδων μας, «η φτώχεια θέλει καλοπέραση!».
Η Δρ. Φαιδρα Λογοθετη διευθύνει το ΚΕΝΤΡΟ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗΣ & ΘΕΤΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ LOVESMILES. Είναι συγγραφεας του best seller βιβλιου για την ανδρική απιστία, «Αγάπη μου απόψε θ’ αργήσω», από τις εκδόσεις Ιβίσκος
Δευτέρα 27 Δεκεμβρίου 2010
Η Ελλάδα στα χρόνια του ΔΝΤ...
ά
Αλέκος Παπαδόπουλος:Αδύνατο να αυτοελεγχθούμε!
Αίσθηση προκάλεσε η ομιλία του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ Αλέκου Παπαδόπουλου, ο οποίος πρότεινε κατά τη συζήτηση στη Βουλή για τον προϋπολογισμό να απευθυνθεί η ίδια η Ελλάδα και να ζητήσει διεθνή οικονομικό έλεγχο για να αντιμετωπιστεί το θέμα της οικονομικής σταθερότητας στη χώρα.
«Το θέμα δεν είναι αν θα μπούμε σε διαδικασία οικονομικού ελέγχου. Επειδή δεν διαβλέπω, σε μια χώρα αποσταθεροποίησης, ότι μπορεί να αντιμετωπίσει άνετα το θέμα της οικονομικής σταθεροποίησης, θα έλεγα εμείς να επιζητήσουμε τον οικονομικό έλεγχο, να γίνει από άλλους διεθνείς οργανισμούς» είπε ο Αλέκος Παπαδόπουλος.
«Η κρίση είναι προ των πυλών. Ο Αννίβας είναι ante portas» είπε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, κάνοντας λόγο για δημοσιονομική κατάντια.
Σάββατο 25 Δεκεμβρίου 2010
wiki Ελληνική Οικονομία
Η οικονομία της Ελλάδας ανήκει στην κατηγορία των ανεπτυγμένων του κόσμου. Είναι μια μικρή αλλά ανοιχτή οικονομία με σχετικά χαμηλή βιομηχανική βάση.
Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) της Ελλάδας σε τρέχουσες τιμές (2006): 305,595 δισ. δολάρια.
To Κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας σε τρέχουσες τιμές (2006): 30,681 δολάρια.
Πίνακας περιεχομένων[Απόκρυψη] |
[Επεξεργασία]Ιστορία
Η ελληνική οικονομία αναπτύχθηκε ταχύτατα μετά τον Δευτερο Παγκοσμιο πόλεμο και τον εμφύλιο. Η συνεχής σύγκλιση με τις ανάπτυγμενες δυτικές χώρες όμως διάκοπηκε κατά το 1980 για να ξαναρχίσει το 1995 περίπου. Στα γραφήματα δεξιά, υπάρχει μια ενδεικτική σύγκριση της ανάπτυξης στην Ελλάδα συγκριτικά με άλλες χώρες, με έτη βάσης το 1950 και 1980. Όπως φαίνεται και στα γραφήματα όταν η καμπύλη μιας χώρας είναι υψηλότερη απο μιας άλλης πλουσιότερης έχουμε σύγκλιση, ενώ στην αντίθετη περίπτωση έχουμε απόκλιση.
Βλέπει κανείς ότι το απο το 1965 περίπου η Ελλάδα ξεπερνάει ακόμα και την Γερμανία σε ταχύτητα ανόδου. Αντίθετα μετά το 1980 η Ελλάδα μένει τελευταία, πίσω και απο τις αρκετά πιο πλούσιες ΗΠΑ. Η κατασταση βελτιώνεται λίγο το 1989 και ακόμα περισσότερο τη διετία 1995-1996. Σήμερα το ελληνικο ΑΕΠ κατά κεφαλην σε μοναδες αγοραστικής δύναμης βρισκεται περίπου στο 98% του μεσου όρου της ΕΕ25 με ανοδικές τάσεις.
Στις 1 Ιανουαρίου 2002 η Ελλάδα, και οι άλλες έντεκα τότε χώρες της ευρωζώνης απέκτησαν κοινό νόμισμα, το ευρώ. Η ένταξης της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ έγινε το 2001 μετά την επιτυχή πορεία σύγκλισης των δημοσιονομικών μεγεθών και την ικανοποίηση κατά τη διάρκεια του 2000 των (τεσσάρων από τα πέντε) κριτηρίων της συνθήκης του Μάαστριχτ (πληθωρισμός, έλλειμμα γενικής κυβέρνησης, δημόσιο χρέος, μηχανισμός συναλλαγματικών ισοτιμιών, μακροπρόθεσμο επιτόκιο δανεισμού). Το ακαθάριστο προϊόν συνέχισε να αυξάνεται με ρυθμούς άνω του ευρωπαϊκού μέσου όρου εν μέρει λόγω των επενδύσεων σε υποδομές σχετιζόμενες με τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, αλλά και λόγω της ευκολίας πρόσβασης σε πιστώσεις για καταναλωτικές δαπάνες. Ωστόσο η Ελλάδα από το 2001 έως και το 2005 βρέθηκε να παραβιάζει το κριτήριο για έλλειμμα κάτω από 3% του Συμφώνου Σταθερότητας (το οποίο έχει σκοπό να διασφαλίζει ότι τα κράτη μετά την ένταξη στην ευρωζώνη και την ικανοποίηση των κριτηρίων του Μάαστριχτ, συνεχίζουν να τα τηρούν).
Από τα τέλη του 2009 και αρχές 2010, εξαιτίας συνδυασμού διεθνών (οικονομική κρίση) και τοπικών (ανεξέλεγκτες δαπάνες κατά την περίοδο μέχρι τις εκλογές του 2009) παραγόντων η ελληνική οικονομία αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα, καθώς έχει το δεύτερο μεγαλύτερο ετήσιο έλλειμμα κρατικού προϋπολογισμού και το δεύτερο μεγαλύτερο δημόσιο χρέος στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Παρακάτω δίνεται συνοπτικός πίνακας της πορείας των δύο αυτών δημοσιονομικών μεγεθών από το 2000 έως το 2009.
| 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | |
| Έλλειμμα [1] (%ΑΕΠ) | 4.1 | 6.1 | 5.2 | 5.6 | 7.5 | 5.2 | 2.9 | 3.7 | 7.7 | 12.7 |
| Χρέος[2] (%ΑΕΠ) | 114.0 | 114.4 | 110.7 | 97.9 | 98.6 | 100.0 | 97.1 | 95.6 | 99.2 | 113.4 |
[Επεξεργασία]Η Ελληνική Οικονομία σήμερα
Η Ελλάδα είναι μια ανεπτυγμένη χώρα, με ένα υψηλό επίπεδο διαβίωσης και "πολύ υψηλό" Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης, όπου κατατάσσεται 25η στον κόσμο το 2007,[3] και 22η στον δείκτη του The Economist του 2005 για την ποιότητα ζωής παγκοσμίως.[4] Με βάση τα στοιχεία τηςEurostat το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας ήταν ισο με το 95% του μέσου όρου της ΕΕ το 2008.[5] Οι κύριοι μεγάλοι κλάδοι της Ελληνικής οικονομίας είναι ο τουρισμός, η ναυτιλία, η βιομηχανική παραγωγή τροφίμων και η επεξεργασία καπνού, η υφαντουργία, τα χημικά, τα προϊόντα μετάλλου, η μεταλλευτική και η μονάδες διύλισης πετρελαίου.
Η μεγέθυνση του ΑΕΠ της Ελλάδος είναι επίσης, κατά μέσον όρο, από τις αρχές του 1990 υψηλότερη από αυτόν του μέσου όρου των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εντούτοις, η ελληνική οικονομία αντιμετωπίζει σημαντικά προβλήματα, περιλαμβανομένων και της αύξησης των επιπέδων της ανεργίας, την γραφειοκρατία και την διαφθορά.[6]
Το 2009, η Ελλάδα την δεύτερη χαμηλότερη κατάταξη στην ΕΕ σύμφωνα με τον Δείκτη Οικονομικής Ελευθερίας (μετά την Πολωνία), ενώ κατατάσσεται 81η παγκοσμίως.[7] Η χώρα υποφέρει από υψηλά επίπεδα πολιτικής και οικονομικής διαφθοράς και χαμηλή ανταγωνιστικότητα συγκριτικά με τους Ευρωπαίους εταίρους της.[8][9]
Ο ρυθμός μεγέθυνσης της οικονομίας γύρισε σε αρνητικό πρόσημο το 2009 για πρώτη φορά από το 1993.[10] Μια ένδειξη της τάσης υπερχρέωσης τα περασμένα χρόνια είναι το γεγονός ότι η αναλογία ιδιωτικών δανείων προς καταθέσεις ξεπέρασε τις 100 μονάδες (αναλογία δηλαδή μεγαλύτερη του 1 προς 1) κατά την διάρκεια του πρώτου εξαμήνου του έτους 2007.[11]
Μέχρι το τέλος του 2009, ως αποτέλεσμα του συνδυασμού της διεθνούς οικονομικής κρίσης και εσωτερικών παραγόντων (ανεξέλεγκτης σπατάλης μέχρι τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009), η Ελληνική οικονομία αντιμετώπισε την πιο σοβαρή της κρίση από το 1993, με το υψηλότερο δημόσιο έλλειμα (αν και κοντά σε αυτό της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου) καθώς και το δεύτερο υψηλότερο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ στην ΕΕ. Το δημόσιο έλλειμμα του 2009 έφτασε στο 13.6% του ΑΕΠ. Αυτό, και τα αυξανόμενα επίπεδα χρέους (στο 113% του ΑΕΠ το 2009) οδήγησαν σε υψηλό κόστος δανεισμού, που προκάλεσε μια σοβαρή οικονομική κρίση. [12] Η Ελλάδα προσπαθεί να καλύψει το υπερβολικό δημόσιο έλλειμμα της στα ίχνη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.[13]
Το εργατικό δυναμικό της Ελλάδος φτάνει συνολικά τα 4.9 εκαττομύρια, και είναι το δεύτερο πιο σκληρά εργαζόμενο αναμέσα στις χώρες του ΟΟΣΑ, μετά την Νότιο Κορέα.[14] ΤοΚέντρο Ανάπτυξης του Γκρόνιγκεν δημοσίευσε μια έρευνα που αποκάλυπτε ότι μεταξύ του 1995 και του 2005, η Ελλάδα ήταν η χώρα με το μεγαλύτερο ποσοστό ωρών εργασίας ανά εργαζόμενο ανάμεσα στα Ευρωπαϊκά έθνη. Οι Έλληνες εργάστηκαν κατά μέσον όρο 1,900 ώρες ανά έτος, ακολουθούμενοι από τους Ισπανούς (με μέσο όρο 1,800 ώρες ανά έτος).[15]
[Επεξεργασία]Η κρίση εξυπηρέτησης του χρέους του 2010
Κατά τις πρώτες εβδομάδες του 2010 παρατηρήθηκε μια ανανεωμένη ανησυχία για το υπερβάλον δημόσιο χρέος.
Κάποια Ευρωπαϊκά think-tanks όπως το Οικονομικό Συμβούλιο Καναδά-Ευρώπης ισχυρίστηκαν ότι η δυσχερής θέση μερικών χωρών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στην οποία περιήλθαν σήμερα είναι το αποτέλεσμα μιας δεκαετίας Κεϊνσιανών πολιτικών δανεισμού που επιδιώξαν τοπικοί διαμορφωτές της πολιτικής απο κοινού με αυτάρεσκους κεντρικούς τραπεζίτες τηςΕΕ.[16] Πολλοί οικονομολόγοι έχουν προτείνει την επιβολή μιας δέσμης από διορθωτικές πολιτικές για να ελέγξουν το δημόσιο χρέος, όπως την επιβολή δραστικών περιοριστικών μέτρων και ουσιαστικά υψηλότερους φόρους.
Μερικοί υψηλόβαθμοι Γερμανοί πολιτικοί αξιωματούχοι έφτασαν έως το σημείο να πούνε ότι τα επείγοντα μέτρα θα έπρεπε να επιφέρουν σκληρές ποινές στις χώρες που λαμβάνουν την Κοινοτική βοήθεια, όπως η Ελλάδα και η Ιρλανδία. Εντούτοις, τέτοια σχέδια έχουν περιγραφεί ως απαράδεκτες παραβιάσεις της εθνικής κυριαρχίας των κρατών μελών της ευρωζώνης[17] και απορρίφθηκαν από χώρες στυλοβάτες της ΕΕ όπως η Γαλλία.
Επίσης, ασκήθηκε σκληρή κριτική ενάντια στους κερδοσκόπους για χειραγώγηση των αγορών: η Άγκελα Μέρκελ έχει δηλώσει ότι "οργανισμοί που στηρίχθηκαν με δημόσια κεφάλαια εκμεταλλεύονται την δημοσιονομική κρίση στην Ελλάδα και αλλού" [2].
Τον Απρίλιο του 2010 υπογράφηκε Μνημόνιο με το ΔΝΤ την ΕΕ και την ΕΚΤ ώστε να καλυφθεί η δανειακή ανάγκη της χώρας.
[Επεξεργασία]Παραπομπές
- ↑ Report on Greek Government Deficit and Dept Statistics Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ιανουάριος 2010.
- ↑ ο.π.
- ↑ Country Fact Sheets - Greece. Human Development Report 2009. Πρόγραμμα Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (ανακτήθηκε 10 January 2010 )
- ↑ "The Economist Intelligence Unit's quality-of-life index (2005)" (PDF). The Economist (www.economist.com). Ανακτήθηκε την 2007-04-08.
- ↑ GDP per inhabitant in purchasing power standards. Eurostat (2009-12-15)
- ↑ Riots in Greece: Anarchy in Athens | The Economist
- ↑ Country rankings for trade, business, fiscal, monetary, financial, labor and investment freedoms
- ↑ [1] [νεκροί σύνδεσμοι]
- ↑ http://www.weforum.org/pdf/GCR09/GCR20092010fullreport.pdf
- ↑ European Commission, Economic Forecast – Spring 2009, 65
- ↑ Ζούμε με δανεικά (Greek) (2007-10-16)
- ↑ Charter, David. Storm over bailout of Greece, EU's most ailing economy. Time Online: Brussels, 2010
- ↑ 'Greece's economic crisis could signal trouble for its neighbors'
- ↑ Posted by Parmy Olson (2008-05-21). The World's Hardest-Working Countries. Forbes (ανακτήθηκε 2010-04-12 )
- ↑ e-go.gr , Pegasus Interactive (2008-10-06). "v4.ethnos.gr - Oι αργίες των Eλλήνων - ειδησεις, κοινωνια, ειδικες δημοσιευσεις". Ethnos.gr. Ανακτήθηκε την 2009-01-06.
- ↑ (Γαλλικά) see M. Nicolas Firzli, 'Bank Regulation and Financial Orthodoxy: the Lessons from the Glass-Steagall Act', ανακτήθηκε την 2010-01-04
- ↑ see M. Nicolas Firzli, 'Greece and the EU Debt Crisis', ανακτήθηκε την 2010-03-15
[Επεξεργασία]Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ετικέτες
οικονομία,
no kidding,
social networking
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)










