no comment

Παιδική χαρά... Α. Παπανδρέου!!!

Tου Kωνσταντινου Zουλα (www.kathimerini.gr) «Πάρκο Ανδρέα Παπανδρέου». Τα πελώρια γράμματα στην είσοδο της νέας παιδικής χαράς της Νέας Ερυθραίας προκαλούν θυμηδία. Ποιος πολιτικός εγκέφαλος σκέφτηκε να αφιερώσει κούνιες και τραμπάλες στον αείμνηστο, αναρωτήθηκα όταν πρωτοείδα την επιγραφή. Αλλά και ποια ήταν τα κίνητρά του; Να μνημονεύουν οι γονείς το έργο του Ανδρέα στις τυχόν σοσιαλιστικές αναζητήσεις των παιδιών τους ενόσω κάνουν τσουλήθρα; Καθώς ανέκαθεν θεωρούσα ότι στην Ελλάδα έχουμε εξευτελίσει (και) την έννοια της τιμητικής ονοματοδοσίας -δεν υπάρχει πράσινος δήμαρχος που να μην έχει δώσει το όνομα Μελίνα Μερκούρη σε κάποιο «κτίριο πολιτισμού» - η περιέργειά μου με ώθησε να ψάξω στο Ιντερνετ την παιδική χαρά... Ανδρέα Παπανδρέου. Ιδού τι ανακάλυψα: Το εν λόγω -ωραιότατο κατά τα άλλα- πάρκο που χρηματοδοτήθηκε από τη νομαρχία Αθηνών με 2,5 εκατ. (σαν πολλά μου φαίνονται) ευρώ επρόκειτο να ονομασθεί «Ηβη».   Την τελευταία στιγμή, όμως, διαφώνησε η πρώην δήμαρχος Νέας Ερυθραίας, κ. Βασιλική Ταμβάκη. Γιατί διαφώνησε; Διότι η κ. Ταμβάκη είχε εκλεγεί την προηγούμενη τετραετία ως αντάρτισσα του ΠΑΣΟΚ και, διαβλέποντας ότι δεν υπάρχει περίπτωση να ανανεώσει -επί Γ. Παπανδρέου- τη θητεία της στον καλλικρατικό πλέον Δήμο Κηφισιάς - Ερυθραίας, επιχείρησε να διεκδικήσει πράσινη θέση αντιπεριφερειάρχη, κάνοντας ένα... τιμητικό άνοιγμα στην οικογένεια Παπανδρέου. Χρησιμοποίησε, μάλιστα, ως επιχείρημα την κατοικία του Ανδρέα Παπανδρέου στην Ερυθραία και επέβαλε να λάβει η παιδική χαρά το όνομά του, κάνοντας και μια κίνηση ματ στην τοπική πράσινη οργάνωση που ανέκαθεν την αντιμετώπιζε με επιφύλαξη. Απόδειξη, ωστόσο, ότι το «σχέδιό» της δεν έπεισε ούτε τους Πασόκους είναι ότι στα εγκαίνια του πάρκου δεν παρέστη κανένα μέλος της οικογένειας Παπανδρέου, προφανώς διότι έκριναν ότι ήταν ήκιστα τιμητικό να διαιωνίζουν παλλινωδικές τραμπάλες το όνομα του Ανδρέα. Δεν θα σας περιέγραφα μια «κλασική» μικροπολιτική ιστορία, αν το Σάββατο δεν μου συνέβαινε το εξής σουρεαλιστικό. Δεν είχε περάσει δεκάλεπτο από την άφιξή μου στην παιδική χαρά, όταν ο φύλακας άρχισε να σφυρίζει διώχνοντας όλα τα πιτσιρίκια, διότι 2 με 5 μ. μ το πάρκο, λέει, κλείνει και τα Σαββατοκύριακα! Στην ερώτησή μου ποιο είναι το νόημα να κλείνει μια παιδική χαρά το μεσημέρι και να ανοίγει χειμωνιάτικα λίγο πριν νυχτώσει, ο σφυρίζων μου αντέτεινε «να είμαι και ευχαριστημένος», διότι και το Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής για παιδιά που βρίσκεται τοίχο τοίχο με την παιδική χαρά είναι θεόκλειστο εδώ και ένα μήνα, επειδή δεν έχουν ακόμη ξεμπλέξει οι αρμοδιότητες του Καλλικράτη. Για να διασκεδάσω την οργή μου, επιστρέφοντας, προσπάθησα να «εξηγήσω» στην 16μηνη κόρη μου ότι και τα δύο πάρκα θα ήταν ορθότερο να τα ονομάσουν «Δήμητρα Λιάνη - Παπανδρέου».   Διότι εκείνη, αν δεν απατώμαι, είναι που δήλωσε ότι μετά τον Ανδρέα «έκλεισε». Οχι ως παιδική χαρά, ως γυναίκα...

Παναγιώτης Ψωμιάδης. Ο καταγγέλλων σεξουαλικής παρενόχλησης!!!

   “Όταν υπηρετούσα ως βουλευτής υπήρχαν καμιά εικοσαριά ντιντήδες”, είπε ο Περιφερειάρχης Μακεδονίας Παναγιώτης Ψωμιάδης στην εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη «Καλημέρα Ελλάδα». Οι …καταγγελίες συνεχίστηκαν με τον Παναγιώτη Ψωμιάδη να «δίνει» όλο το ρεπορτάζ on air: “Ρώτησα τους αστυνομικούς: Τι γίνεται εδώ ρε παιδιά; Ορισμένοι μου πιάνουν το μαγουλάκι και μου είπαν ότι είναι 18 με 23». Και δεν έμεινε εκεί το θέμα! Ο περιφερειάρχης Μακεδονίας αποκάλυψε ότι είχε δεχθεί σεξουαλική παρενόχληση στα έδρανα της Βουλής, χωρίς να αποκαλύψει το όνομα του βουλευτή! Ο ίδιος περιέγραψε το εξής: “Μπαίνω πρώτη μέρα στη Βουλή για να ορκιστώ. Καθόμουν δίπλα από έναν συνάδελφο και μου λέει: “Το βράδυ τι έχεις να κάνεις;”. Πήγα μετά και ρώτησα τον αείμνηστο Γιώργο Τζιτζικώστα και μου είπε: “Μακριά! Αυτός κάθε βράδυ πηγαίνει στο Ζάππειο...”. Άλλαξα κάθισμα και πήγα να κάτσω σε άλλο”. Λίγο ακόμη να τον πιέζανε  θα έδινε όχι μόνο ονόματα, αλλά και διευθύνσεις και τηλέφωνα. Ποιοι βουλευτές άραγε θα ήθελαν πολύ να παρελάσουν στο «Gay parade»;

Η Ελλάδα στα χρόνια του ΔΝΤ...

ά

Οταν η Ν.Δ. αναβάθμιζε τη θέση της Ελλάδας στο ΔΝΤ

Tου Στεφανου Κασιματη / kassimatis@kathimerini.gr Στις 13 Νοεμβρίου 2008, η Βουλή ψήφισε τον νόμο του υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών, με τον οποίο κυρώθηκε η απόφαση 63-2/2008 του Συμβουλίου Διοικητών του ΔΝΤ, για την αναβάθμιση των μεριδίων ή ψήφων των χωρών-μελών του ΔΝΤ.    Η απόφαση αφορούσε 54 χώρες -ανάμεσά τους και η Ελλάδα- από τις 187 του οργανισμού. (Το θυμάστε; Πολύ αμφιβάλλω, διότι ελάχιστοι το πήραν είδηση...)   Ο νόμος ψηφίστηκε με απλή πλειοψηφία και, βάσει του άρθρου 108 του Κανονισμού της Βουλής, εκλήθησαν να μιλήσουν όσοι εκ των βουλευτών διαφωνούσαν. Το λεγόμενο όλον ΠΑΣΟΚ και τις θέσεις του εξέφρασε τότε η εισηγήτρια του κόμματος κυρία Ροδούλα Ζήση.    Η συμφωνία ήταν, κατά την κυρία Ζήση, κάτι «απαράδεκτο, οξύμωρο και αδιανόητο», μια απόφαση «έωλη και σε αναντιστοιχία με τις διεθνείς εξελίξεις».    Με αυτήν η κυβέρνηση επεδίωκε «να κολακεύσει, να καλοπιάσει τον πιο νεοφιλελεύθερο Big Brother». Επιπροσθέτως, άφηνε να εννοηθεί ότι ήταν και αντεθνική, αφού «το μόνο πρόγραμμα του ΔΝΤ, που ήταν η σταθερή τους επένδυση, ήταν το πρόγραμμα της Τουρκίας».   Οι βουλευτές της Αριστεράς είπαν τις γνωστές ανοησίες τους, καθώς -όσο και αν διαφωνούν σε όλα τα άλλα- φαίνεται ότι συμφωνούν μόνο στη στρατηγική ότι η επανάσταση θα έλθει μέσω της εξαθλίωσης.      Εκ μέρους του ΛΑΟΣ, που υπερψήφισε προ μηνών το Μνημόνιο με την τρόικα, ο Κ. Αϊβαλιώτης κατήγγειλε την κυβέρνηση Καραμανλή ότι «μπλοκάρει τα χρήματα του ελληνικού λαού σε αυτό το ΔΝΤ, το οποίο έχει επίσημη αγαπημένη του την Τουρκία».   Περιέργως, ουδείς εκ των νεοδημοκρατών βουλευτών, οι οποίοι σήμερα διεξάγουν τον απελευθερωτικό αγώνα κατά του Μνημονίου, ζήτησε να λάβει τον λόγο και να καταγγείλει το ΔΝΤ.    Ακόμη περισσότερο περίεργο είναι πως η τότε κυβέρνηση Καραμανλή έκρινε ότι το νομοσχέδιο έπρεπε να ψηφισθεί κατά πλειοψηφία και όχι με τα τρία πέμπτα των ψήφων, όπως υποστηρίζει σήμερα, με την αρθρογραφία του, ο πρώην υπουργός Προκόπης Παυλόπουλος. (Υποθέτω πως και τότε θα είχε εκφράσει τις αντιρρήσεις του, αλλά έκρινε ότι δεν έπρεπε να τις κοινοποιήσει...)    Το αποκαρδιωτικό συμπέρασμα της αναδρομής στο πρόσφατο παρελθόν είναι ότι η πολιτική ζωή του τόπου θυμίζει μια ομάδα ανθρώπων που κινούνται διαρκώς, χωρίς να πηγαίνουν πουθενά. Οι ρόλοι της παράστασης είναι πάντοτε οι ίδιοι και μόνον οι ηθοποιοί που τους παίζουν αλλάζουν.    Πώς λοιπόν να μην έχει περιέλθει στις μέρες μας η πολιτική σε ανυποληψία;

“We wish you a merry χρήμ-stmas and a happy new fear” byThe Voyage Limpid Sound

Ο οπτικοακουστικός σύλλογος

 The Voyage Limpid Sound

παρουσιάζει την υποπαραγωγή

“We wish you a merry χρήμ-stmas and a happy new fear”

Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2010 στο Metropolis live Stage(Πανεπιστημίου 54)

Οι πόρτες ανοίγουν στις 20:30 - Έναρξη: 21:47 - Είσοδος: 10 ευρώ
http://eventcrasher.blogspot.com/2010/12/voyage-limpid-sound-fear.html

 Οι VLS είναι σαν τα άσπρα αβγά. Όπως κάποιοι σίγουρα θυμάστε, από μια εποχή και μετά στα ψυγεία των σουπερμάρκετ υπάρχουν μόνο μπεζ αβγά. Η αργή αλλά σταθερή επάνοδος των άσπρων στην κυκλοφορία είναι μια ελπιδοφόρα εξέλιξη, την οποία οι VLS έχουν την ανάγκη να προωθήσουν παίζοντας κομμάτια τόσο από την επί χρήμ-stmas-ι εκδιδόμενη όσο και από την ανέκδοτη δισκογραφία τους.
Θα παρουσιαστούν αβαντγκάρντ μπαλέτα, τραγούδια προνηπιακής προπαγάνδας, το Happy , a cappella χορωδιακά κομμάτια, παληά αγαπημένα και το George the Lobster.
Οι VLS και η χορωδία τους υπόσχονται μια πολύχρωμη βραδιά μπροστά από ένα δάσος κι ένα μικρό ποταμάκι!

www.thevoyagelimpidsound.com

«Το Βήμα» της 13ης Δεκεμβρίου 2013!

Kill Nikos Dimou!

του Νίκου Δήμου

Την περασμένα εβδομάδα σε πολλά blog κυκλοφόρησε ένα κείμενο (νομίζω πως ξεκίνησε από το «Βαρόμετρο») με τίτλο «Σκότωσε τον Νίκο Δήμου που κρύβεις μέσα σου!». Ξεκινούσε ως εξής:

«Παλιά που έπαιρνα το RAM μου έκανε εντύπωση η στήλη του Νίκου Δήμου. Ο συγκεκριμένος αρθρογράφος λοιπόν τα έβαζε συνεχώς με το κράτος και τους δημοσίους υπαλλήλους (ίσως το πιο αγαπημένο του topic), με τους εργαζόμενους εταιρειών και καταστημάτων, με την ποιότητα των προϊόντων και των υπηρεσιών, που δεν τον κάλυπταν ποτέ και με καμιά Παναγία. ΚΑΝΕΝΑΣ και ΤΙΠΟΤΑ δεν ήταν σε θέση να ικανοποιήσει τον Νίκο Δήμου.


Βλέπεις ο φιλελεύθερος αστός δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του. Τα θέλει όλα τέλεια όπως το τέλειο τίποτα που έχει πλάσει στο μυαλό του». 

Το κείμενο συνέχιζε με δριμεία κριτική προς την «απεχθέστατη τάξη των νοικοκυραίων».

Όπως τα blog αναπαράγονται και αντιγράφονται, η ανάρτηση διαδόθηκε και μου ήρθαν πολλές διευθύνσεις από γνωστούς και φίλους.

Ομολογώ πως κολακεύτηκα. Πρέπει να είμαι σημαντικός για να γίνομαι τίτλος και σύμβολο μίας ολόκληρης τάξης (έστω και απεχθούς για μερικούς).

Σε δεύτερη σκέψη όμως τρόμαξα. Όχι – δεν φοβήθηκα για τη ζωή μου. Τρόμαξα γιατί κατάλαβα πως αυτή η λογική είναι που μας οδήγησε στην κρίση και την χρεοκοπία. Η «απεχθέστατη τάξη των νοικοκυραίων», (δηλαδή των αστών – που τόσο θαύμαζε ο Μαρξ) ήταν παραγωγική, δημιουργική, κρατούσε σωστούς λογαριασμούς, δεν άπλωνε τα πόδια έξω από το πάπλωμα. Είχε κανόνες και αξίες που τις ακυρώσαμε χωρίς να τις αντικαταστήσουμε. 

Αυτό που μας συνέβη είναι ακριβώς πως σκοτώσαμε τον Δήμου μέσα μας. Το έχουμε κάνει από καιρό. Δηλαδή σκοτώσαμε την απαίτηση για ποιότητα, αποτελεσματικότητα, ικανότητα και εντιμότητα. Συμβιβαστήκαμε με τη μετριότητα, την αναξιοκρατία, τη λούφα – αλλά και τη δοσοληψία, τη διαπλοκή, τη διαφθορά. Και φτάσαμε στον πάτο.

Χωρίς να το καταλάβει, ο ανώνυμος συγγραφέας του ιστολογίου είπε μία τεράστια αλήθεια – μόνο που ήταν αντίστροφη! Δεν θα μπορούσα να βρω καλύτερη ανάλυση για την κατάντια μας…

Προδημοσίευση από την LiFO της 2.12. Επειδή είχα βαρεθεί να απαντώ σε emails. Και κάτι ασήμαντο: 13 χρόνια στο RAM δεν θυμάμαι να είχα γράψει για δημόσιους υπάλληλους.
http://www.ndimou.gr/newsarticle_gr.asp?news_id=420


http://www.varometro.net/blog/skotwse_ton_niko_dimou_pou_kryveis_mesa_sou/#comment-9361

Χ.Μαρκογιαννάκης στο Da Capo "Τι δουλειά έχει εδώ ο αποστάτης;"!

Καθυστερημένο κατά μια ημέρα, αλλά καλό. Καφεδάκι στο Da Capo χθες για τον πολιτικό συντάκτη των Νέων Γ. Παπαχρήστο και τον πρώην υπουργό Χρ. Μαρκογιαννάκη. Ο φακός του Fimotro ήταν εκεί. Που είναι το περίεργο; Ότι τον...γνωστό δημοσιογράφο χαιρέτησαν πάνω από 20 περαστικοί ή θαμώνες και τον ανεξάρτητο βουλευτή κανένας! Μόνο μια φωνή ακούστηκε από το βάθος του καφέ.
 "Τι δουλειά έχει εδώ ο αποστάτης;"! 
Που να ξέρουμε εμείς;...
repost:fimotro

zach galifianakis gets hilariously pissed

Can't Tell Me Nothing with Zach Galifianakis - High Quality Video

Η Ρούλα (Κορομηλά) και η Θεία από το Σικάγο

Πάει ο καιρός που η Ρούλα Κορομηλά ήταν μόνη σαν το λεμόνι. Αφού λοιπόν βρήκε το Greek Idol στα ματιά της Βαλάντως Τρύφωνος στη συνέχεια βρήκε και τον έρωτα στα μάτια...ομογενή! (Όχι δεν είναι ο Ζακ Γαλυφιανάκης)  
Μέσω της ραδιοφωνικής της εκπομπής, η Ρούλα Κορομηλά αποκάλυψε πως είναι ερωτευμένη, ενώ μίλησε ανοιχτά και για τον σύντροφό της: «Είμαι χαλαρή, ευτυχώς. Ήρεμη, ευτυχής, χαρούμενη και προσγειωμένη. Και ερωτευμένη επίσης - αν αυτό είναι που νιώθω. Πειράζει;» είπε η παρουσιάστρια, ενώ δεν δίστασε να μοιραστεί με τους ακροατές της περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη σχέση που φαίνεται να της έχει αλλάξει τη ζωή: «Δεν θέλει να βγαίνω μόνη μου έξω. (…) Ξέρει ποιους ζηλεύει. Είναι ωραίο πάντως να σε ζηλεύει ένας άνδρας. Όχι άρρωστα βέβαια, αλλά να δείχνει ένα ενδιαφέρον. (...) Με βιντεοκλήση μιλάμε».

Δεν δίστασε να πει ότι ο αγαπημένος της «είναι Έλληνας ομογενής», ο οποίος μένει 
στη Νέα Υόρκη. 
Και όσο για το ενδεχόμενο να μετακόμιζε εκεί για χάρη του, η Ρούλα σχολίασε: «Και να φύγω τι θα γίνει; Ουδείς αναντικατάστατος». Στη ραδιοφωνική της εκπομπή η κυριά Κορομηλά δεν αποκάλυψε το επάγγελμα του φίλου της και την επόμενη φορά την παρακαλούμε να μας πει όλες τις λεπτομέρειες, τώρα που ζει κι αυτή το american dream!