Η Madona πριν και μετά την adobe(photoshop!)

Άκης Πετρετζίκης:«Οι 3 κριτές μου μαζί,συνθέτουν το πατρικό μου πρότυπο!!!

Ο Άκης Πετρετζίκης μίλησε για τους κριτές του Master Chef, τις σπουδές του, τον έρωτα αλλά και τα μελλοντικά του σχέδια. «Μία μέρα πήρα ένα χαρτί, ένα μολύβι και ένα μπουκάλι ουίσκι. Πίνοντας άρχισα να καταγράφω τα πράγμα τα που γεμίζουν τη ζωή μου και με κάνουν να αισθάνομαι καλά....



Ανάμεσα σε αυτά που αποκαλύφθηκαν ήταν και η μαγειρική. Λίγο διάστημα αργότερα γράφτηκε και σε σχολή μαγειρικής. Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα» είπε χαρακτηριστικά ο Άκης.

Όσο για τους κριτές του Master Chef δήλωσε: «Και οι τρεις μαζί δημιουργούν το πρότυπο του ιδανικού πατέρα. Ο Λευτέρης Λαζάρου μας δίνει την αρχική έμπνευση για κάθε πιάτο που δημιουργούμε, όπως κάθε πατέρας αποτελεί την έμπνευση για να δημιουργήσει το παιδί του το κάθε τι.

Έπειτα ο Λουκάκος είναι αυτός που αναγνωρίζοντας ένα λάθος, προσπαθεί να μας βάλει στη διαδικασία να το διορθώσουμε, όπως κάθε πατέρας στέκεται δίπλα στο παιδί του κατά τη διάρκεια της ζωής του.

Και τέλος ο Δημήτρης Σκαρμούτσος είναι εκείνος που μας χαρίζει την εξιλέωση, μας συγχωρεί όταν το πιάτο μας δεν είναι άνταξιο των προσδοκιών του. Όπως κάθε πατέρας θα συγχωρέσει τα παιδιά του».

Όσα για τα μελλοντικά του σχέδια: «Ως γνωστόν κατάγομαι από τη Θεσσαλονίκη. Για να έρθω μόνιμα στην Αθήνα, θα πρέπει να έχω στα χέρια μου μια πολύ καλή πρόταση».

Τέλος για τον έρωτα ο Άκης δήλωσε: «Ο έρωτας περνάει από το στομάχι αρκεί να ξέρεις τι τρως. Αν μαγειρέψεις δηλαδή κοψίδια μετά δεν θα έχεις όρεξη για σεξ».

repost:http://apolitistosteki.blogspot.com/2010/12/blog-post_5209.html

Poll: ΠΟΙΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΔΙΔΥΜΟ ΘΑ ΣΑΣ ΛΕΙΨΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΗΜΕΡΑ;

Poll: ΠΟΙΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΔΙΔΥΜΟ ΘΑ ΣΑΣ ΛΕΙΨΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΗΜΕΡΑ;

Μπέττυ Μαγγίρα «Θέλω να κάνω και δεύτερο παιδί»

Μητέρα, παρουσιάστρια, σύζυγoς, αδελφή, κόρη, γυναίκα, αρτίστα, χιουμορίστα.  Αποκαλύπτεται, γελάει, ποζάρει. Θέλει να κάνει και δεύτερο παιδί γιατί «ένα ίσον κανένα» όπως λένε και οι παλιοί και έχει μέσα της τόση ενέργεια, τόση ζωή, που θα μπορούσε άνετα να διοικεί χρηματιστηριακό όμιλο και παράλληλα να δουλεύει ως θηριοδαμάστρια σε τσίρκο. Όλα αυτά γιατί; Έχει βρει τον εαυτό της και τις ισορροπίες της (ή τουλάχιστον αυτή την εντύπωση μου δίνει!)

Συνέντευξη: Δήμητρα Μποφυλάτου (Glam Ελ.Τύπος της Κυριακής)

«Έρχονται τα πάνω-κάτω όταν μένεις έγκυος. Καταρχάς τα πάντα κινούνται γύρω από το μωρό και όλο σου το πρόγραμμα μπαίνει σε αναπροσαρμογή.»

“Mε έχουν πάρει τηλέφωνο να φωτογραφηθώ με το παιδί μου και με τον σύζυγο μου. Δεν μου αρέσει αυτό, το αποφεύγω. Επίσης αποφεύγω να πηγαίνω σε χώρους που μπορεί να υπάρχουν φωτογράφοι, αν και μια φορά, με τραβήξανε με το μωρό και δεν το πήρα χαμπάρι”

«Προσπαθώ να είμαι με το μωρό όσες περισσότερες ώρες μπορώ. Κι εγώ το θέλω και το έχει και το ίδιο ανάγκη.»

«Τον έχουν τρομοκρατήσει πολύ τον Έλληνα τα media, οι ενημερωτικές εκπομπές, οι ειδήσεις. Ίσως επειδή «πουλάει» το κακό, το δράμα το δραματοποιούν ακόμη πιο πολύ»

«Θεωρώ πολύ καλούς τη Φαίη Σκορδά με τον Γιώργο Λιάγκα. Είναι νέα πρόσωπα (στο  πρωινό), είναι μια άλλη οπτική γωνία των πραγμάτων, τους βρίσκω πολύ κεφάτους»

«Η επάνοδος της Ρούλας νομίζω ότι ήταν αρκετά δυνατή, είναι πολύ ανανεωμένη και την προτιμώ στο «Big Brother»

Η χρονιά σε βρίσκει για δεύτερη χρονιά στο «τιμόνι» του Exclusive. Πώς είναι τα πράγματα;

Το Exclusive φέτος ξεκίνησε δυναμικά, αλλάξαμε αρκετά πράγματα από πέρυσι, η εκπομπή εμπλουτίστηκε με πολύ περισσότερα θέματα και κοιτάξαμε να έχουμε και περισσότερες αποκλειστικότητες και από το εξωτερικό. Όσον αφορά τα θέματα της εγχώριας σόουμπιζ, είναι λίγο δύσκολο να έχεις αποκλειστικότητες λόγω του όγκου  των εκπομπών που υπάρχουν καθημερινά. Όταν φτάνουμε εμείς-που προβαλλόμαστε ως εκπομπή- Κυριακή και έχουν παίξει όλα τα θέματα είναι δύσκολο να έχουμε αποκλειστικά. Γι’ αυτό ακριβώς το λόγο έχουμε κάποιες πολύ ωραίες συνεντεύξεις από το εξωτερικό καθώς και τις συνεντεύξεις του Γιώργου Σατσίδη, που μου αρέσουν αρκετά και νομίζω ότι φέτος η εκπομπή έχει γίνει πιο πολυμορφική και «πολύχρωμη».  Ασχολούμαι και πολύ περισσότερο κι εγώ φέτος και είναι μια ωραία διαδικασία.

Πόσο εύκολο ή δύσκολό είναι να αποφύγεις  η εκπομπή σου να έχει στοιχεία «κιτρινισμού»;

Με νύχια και με δόντια γίνεται αυτό, γιατί ο κιτρινισμός πουλάει, αλλά εγώ αρνούμαι να το «κιτρινίσω» πάρα πολύ. Θεωρώ ότι δεν ταιριάζει  στην εκπομπή και επίσης πρέπει να κρατήσουμε ένα  διαφορετικό ύφος και να μη μοιάζουμε με τις άλλες εκπομπές. Επίσης δεν μου πάει και δεν μου ταιριάζει αυτό το στυλ και δεν μπορώ να το κάνω καλά. Υπάρχουν άνθρωποι που το κάνουν πολύ καλύτερα από μένα και μπράβο τους και δικαίωμα τους να επιλέξουν να κάνουν μια τέτοια εκπομπή. Παρατηρώ στις συνεντεύξεις μου ότι διστάζω κι εγώ η ίδια να κάνω τέτοιου τύπου ερωτήσεις γιατί όπως δεν μου αρέσει να με ρωτάνε κάτι τέτοιο(αν και δεν υπήρχε ποτέ κάποιο θέμα ώστε να δημιουργηθεί κανένα μεγάλο σκάνδαλο) δεν μου αρέσει να το κάνω κι εγώ σε άλλους, παρότι αυτό πουλάει.

Έχει αλλάξει η νοοτροπία που βλέπει ο Έλληνας τηλεόραση;

Νομίζω ότι και τα «μεσημεριανάδικα» αλλάξανε πορεία, από την άποψη ότι εμπλουτίσανε τη θεματολογία τους με πιο ενδιαφέροντα πράγματα. Βάζουν π.χ μόδα, βάζουν τις τάσεις τις εποχής, life stories επωνύμων. Eμένα μου αρέσουν όλα αυτά και τα βρίσκω πολύ ενδιαφέροντα.

Θεωρείς ότι η οικονομική κρίση έχει φέρει αλλαγές και στο τηλεοπτικό σκηνικό;

Φέτος ότι είναι πολύ αξιόλογο πάει πάρα πολύ καλά. Αυτό δείχνει ότι ο κόσμος ναι μεν αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα αλλά αυτό δε σημαίνει ότι θα αλλάξει γούστα ή αξίες. Το καλό πράγμα είναι καλό και πάντα θα πουλάει.

Εσύ στη καθημερινότητα σου βλέπεις αλλαγή; Σε έχει επηρεάσει η οικονομική κρίση;

Και βέβαια βλέπω την αλλαγή και τη βιώνουμε  άλλοι περισσότερο κι άλλοι λιγότερο έντονα. Υπάρχει αυτή η αίσθηση που αιωρείται στην ατμόσφαιρα, μια «κατήφεια» μια στεναχώρια. Τον έχουν τρομοκρατήσει πολύ τον Έλληνα τα media, οι ενημερωτικές εκπομπές, οι ειδήσεις. Ίσως επειδή «πουλάει» το κακό, το δράμα το δραματοποιούν ακόμη πιο πολύ. Δε λέω, η κατάστασή είναι σίγουρα πολύ δύσκολη, δεν εθελοτυφλώ, απλά δεν χρειάζεται, νομίζω, να τον πανικοβάλλουμε τόσο πολύ τον κόσμο.

Πώς μπορεί μια γυναίκα εν μέσω οικονομικής κρίσης να είναι κομψή χωρίς να βάλει  βαθιά το χέρι στη τσέπη;

Υπάρχουν καταστήματα που διαθέτουνε πολύ ωραία ρούχα σε προσιτές τιμές και σε καλή ποιότητα και μπορείς να ντυθείς οικονομικά και σωστά. Το λάθος που κάνουμε πολλές φορές οι γυναίκες είναι ότι έχουμε έναν παρορμητισμό στα ψώνια. Υπάρχει κάτι που λένε οι άνθρωποι της μόδας ότι «Δεν πρέπει να πηγαίνεις πεινασμένος για ψώνια». Πρέπει να έχεις φάει, να είσαι σε καλή ψυχολογική κατάσταση, γιατί αλλιώς αγχώνεσαι και κάνεις λάθος αγορές. Παρατηρώ ότι κι εγώ όταν παίρνω κάτι πολύ extreme, θα το φορέσω μια-δυο φορές και επειδή “εκτίθεμαι”, θα φωτογραφηθώ και μετά δύσκολα θα το ξαναβάλω αυτό το ρούχο, ενώ ένα κλασικό, απλό πράγμα μπορεί να το αλλάξεις εμπλουτίζοντας το με αξεσουάρ. Μια γυναίκα πρέπει να έχει κλασικά κομμάτια στη γκαρνταρόμπα της, που είναι πάντα στη μόδα.

Έχω παρατηρήσει ότι  δεν είσαι από τα πρόσωπα που εκθέτεις στα media τη προσωπική σου ζωή. Γιατί δεν σε βλέπουμε να φωτογραφίζεσαι με το μωρό σου ή το σύζυγο σου;

 Eίναι επιλογή μου, με έχουν πάρει τηλέφωνο να φωτογραφηθώ με το παιδί μου και με τον σύζυγο μου. Δεν μου αρέσει αυτό, το αποφεύγω. Επίσης αποφεύγω να πηγαίνω σε χώρους που μπορεί να υπάρχουν φωτογράφοι, αν και έγινε μια φορά, με τραβήξανε με το μωρό και δεν το πήρα χαμπάρι. Εντωμεταξύ, επειδή πάντα βγαίνω βαμμένη, μου αρέσει να βγαίνω περιποιημένη έξω, όλοι θεωρούσανε ότι ήταν στημένο. Εγώ χαμογελούσα και ήταν σαν να πόζαρα, κάτι που φυσικά δεν έκανα. Ακόμη πάντως μου κάνει εντύπωση που δεν το πήρα χαμπάρι! Φαντάσου ότι και στην εγκυμοσύνη πρόσεχα, επέλεγα απόμερα μέρη, δεν ήθελα να φωτογραφηθώ… Βέβαια δεν γίνεται να προσέχεις πάντα, γιατί κάποια στιγμή θα πας σε μια λαϊκή αγορά, ένα σινεμά, δεν γίνεται να μη βγαίνεις από το σπίτι σου..

Άλλαξε η ζωή σου με το παιδί και την εγκυμοσύνη;

Έρχονται τα πάνω-κάτω. Καταρχάς τα πάντα κινούνται γύρω από το μωρό και όλο σου το πρόγραμμα μπαίνει σε αναπροσαρμογή. Πρώτα είναι το μωρό κι από εκεί και πέρα λες: “Έχω χρόνο; Τι μπορώ να κάνω στο χρόνο που έχω;” Αν είσαι μόνη σου με το μωρό και δεν έχεις βοήθεια, δεν υπάρχει περίπτωση να προλάβεις να κάνεις οτιδήποτε άλλο. Δεν μπορείς να το αφήσεις καταρχάς, που να το αφήσεις; Εγώ ήμουν τυχερή, γιατί μέχρι πρότινος είχα βοήθεια από τα πεθερικά μου, τους γονείς μου, ο άντρας μου όταν γυρνούσε σπίτι βοηθούσε και κάπως έτσι τα φέρναμε βόλτα. Το καλοκαίρι φύγαμε, κάναμε διακοπές, οπότε τώρα έχω βοήθεια μια κοπέλα που έρχεται στο σπίτι για κάποιες ώρες για να μπορώ κι εγώ να φεύγω. Αλλά γενικώς προσπαθώ να είμαι με το μωρό όσες περισσότερες ώρες μπορώ. Κι εγώ το θέλω και το έχει και το ίδιο ανάγκη.

Πώς έχασες τόσο γρήγορα τα κιλά της εγκυμοσύνης σου;

Μου πήρε κάποιους μήνες για να επανέλθω, γιατί δεν είναι μόνο τα κιλά είναι ότι πρέπει να σφίξει το σώμα σου. Δεν πήρα πάρα πολλά κιλά, πρέπει να πήρα γύρω στα 12-13, δεν ξέρω ακριβώς πόσα, γιατί δεν ζυγιζόμουν από ένα σημείο και ύστερα. Δεν πρόσεχα ιδιαίτερα πολύ, ούτε προσέχω ιδιαιτέρα στη ζωή μου. Είμαι από τις τυχερές, αν και όσο περνάει ο χρόνος χρειάζεται λίγο παραπάνω προσπάθεια: να προσέχεις λίγο παραπάνω τη διατροφή σου, αν μπορείς να γυμνάζεσαι.

Η Λήδα, η κόρη της Ματθίλδης φαντάζομαι θα χάρηκε πολύ με την έλευση της δικής σου κόρης…

Έχει πολλή πλάκα γιατί έρχεται σπίτι, παίζει τη μικρή, κάνει τον κλόουν για να γελάσει η μικρή, της δείχνει πράγματα να κάνει. Έχω κι άλλη μια ανιψιά που είναι δυόμιση στα τρία και εκείνη είναι πιο κοντά ηλικιακά, αλλά πιστεύω ότι θέλει λίγο ακόμη χρόνο να μεγαλώσει για να μπορούν να παίξουνε.

Θυμάσαι τις πρώτες λέξεις της κόρης σου;

Άρχισε με τα σύμφωνα και νομίζω ότι είπε «μπαμπά»..

Θέλεις να κάνεις δεύτερο παιδί;

Βέβαια, «ένα ίσον κανένα» που λένε και οι παλιοί..

Δεν είναι ζόρικη η «δουλειά» της μαμάς;

Πολύ ζόρικη. Ειδικά στην εποχή μας έτσι όπως είναι τα πράγματα είναι πολύ δύσκολο. Παλιά δεν ξέρω πως ήταν τα πράγματα, πως τα κατάφερναν οι γυναίκες χωρίς να έχουν βοήθεια, αλλά νομίζω ότι ήταν κι αλλιώς τα δεδομένα, στην πόλη και την επαρχία, ο κόσμος είχε περισσότερο χρόνο, δεν δούλευαν τόσο πολύ. Εδώ στη μεγαλούπολη δεν μπορείς να δουλέψεις εάν δεν έχεις βοήθεια με το παιδί. Εγώ φαντάσου ότι δεν δουλεύω full time, έχω περιορισμένα γυρίσματα και πάλι είναι δύσκολο γιατί δεν έχεις μόνο αυτά, έχεις κι άλλες υποχρεώσεις. Παρόλα αυτά είμαι συνέχεια στο τρέξιμο, να γυρίσω, να κάτσω με το παιδί, να πεταχτώ να κάνω κάποιες δουλειές, να ξαναγυρίσω. Δώδεκα το βράδυ, είμαι τέζα στο κρεβάτι.

Σκέφτηκες ποτέ να αλλάξεις τρόπο ζωής; Να μετακομίσεις παραδείγματος χάριν στην επαρχία ή να χαμηλώσεις τους ρυθμού σου;

Τους ρυθμούς μου εδώ και δύο χρόνια περίπου τους χαμήλωσα. Όταν έμεινα έγκυος και σταμάτησα να δουλεύω,(γιατί έμεινα έγκυος Μάιο)  έχασα στην ουσία μία χρονιά. Μπήκα βέβαια μετά στη δουλειά πιο γρήγορα απ’ ότι φανταζόμουνα γιατί το “Exclusive” ξεκίνησε Απρίλιο. Εγώ γέννησα Ιανουάριο και η εκπομπή ξεκίνησε Απρίλιο οπότε ξεκίνησα, επειδή ήταν κάτι που μπορούσα να διαχειριστώ.

Χρόνο για τηλεόραση έχεις;

Βλέπω τηλεόραση, γενικώς είμαι τηλεορασάκιας.

Ποιο προτιμάς από τα λεγόμενα «πρωινάδικα»;

Η Ελένη Μενεγάκη είναι σταθερή αξία, κρατάει χρόνια πολύ καλά τα σκήπτρα της, φέτος ξεκίνησε και η Φαίη Σκορδά με τον Γιώργο Λιάγκα και τους θεωρώ πολύ καλούς. Είναι νέα πρόσωπα (στο  πρωινό), είναι μια άλλη οπτική γωνία των πραγμάτων, τους βρίσκω πολύ κεφάτους, κάνουν μια πολύ καλή προσπάθεια και δε νομίζω να είναι τυχαίο που έχει αποδώσει τόσο καλά.

Η επάνοδός της Ρούλας Κορομηλά πώς σου φαίνεται;

Η επάνοδος της Ρούλας νομίζω ότι ήταν αρκετά δυνατή, είναι πολύ ανανεωμένη, την προτιμώ στο «Big Brother», είναι πιο δυναμική μεν, αλλά και πιο χαμηλών τόνων δε! Μου αρέσει πολύ η Ρούλα, θεωρώ ότι έκανε καλά που επέστρεψε, αλλά πρέπει να μην αφήσει και τον άλλο της ρόλο γιατί ξέρει από τηλεόραση.

Αν σου γινόταν πρόταση να λάβεις μέρος σε κάποια κριτική επιτροπή, π.χ. στο “Just the Two of us” ή στο «Greek Idol» θα έλεγες το “ναι”;

Δεν ξέρω, να σου πω την αλήθεια. Αναλόγως! Ποτέ μη λές ποτέ γιατί δεν ξέρεις τι θα προκύψει. Όλα έχουν να κάνουν με τη στιγμή που θα στο προτείνουν, και σε τι φάση θα βρίσκεσαι εσύ. Αυτά παίζουν ρόλο στην απόφαση σου..

Υπάρχει κάποια εκπομπή που σου αρέσει πολύ και θα ήθελες να τη παρουσιάσεις;

Υπάρχουν πολλά ωραία concept που είναι ωραία. Ένα που μου αρέσει και δεν έχει γίνει στην Ελλάδα είναι το «Project Runnaway», στο εξωτερικό το παρουσιάζει η Χάιντι Κλουμ, έχει να κάνει με σχεδιαστές ρούχων, είναι talent show.

Μπορεί ένας άνθρωπος να κάνει καριέρα από ένα talent show;

Νομίζω ότι τη σήμερον ημέρα είναι πολύ δύσκολο να κάνεις καριέρα. Τα talent show και τα reality είναι ένας τρόπος να γίνεις γρήγορα γνωστός, χωρίς να πρέπει να τραγουδάς πάρα πολλά χρόνια ή να κάνεις modeling πολλά χρόνια, όπως γινόταν παλιά. Τώρα είναι πιο γρήγορος ο δρόμος για να φτάσεις να γίνεις αναγνωρίσιμος, κι από εκεί και έπειτα είναι στο χέρι σου αν θα κρατήσεις την καριέρα σου.

Τι ερωτήσεις δεν θέλεις με τίποτα να σου κάνουν σε μια συνέντευξη;

Δεν είναι οι ερωτήσεις που με ενοχλούν και ποτέ δεν έχω ζητήσει να μου πουν τι ερωτήσεις θα μου κάνουν. Δεν μου αρέσει καθόλου αυτό, γιατί μετά δεν υπάρχει ουσία, είναι στημένο! Αυτό που βαριέμαι είναι όταν μου κάνουν τις ίδιες ερωτήσεις, που συνήθως έτσι γίνεται. Θα μου άρεσε να έχει μια πρωτοτυπία, να μη με ρωτούν πράγματα που μου τα ρωτάνε συχνά γιατί αλλιώς βαριέσαι. Αν δίνεις και συχνά συνεντεύξεις οι ερωτήσεις είναι λίγο πολύ ίδιες..

Χ.Μαρκογιαννάκης στο Da Capo "Τι δουλειά έχει εδώ ο αποστάτης;"!

Καθυστερημένο κατά μια ημέρα, αλλά καλό. Καφεδάκι στο Da Capo χθες για τον πολιτικό συντάκτη των Νέων Γ. Παπαχρήστο και τον πρώην υπουργό Χρ. Μαρκογιαννάκη. Ο φακός του Fimotro ήταν εκεί. Που είναι το περίεργο; Ότι τον...γνωστό δημοσιογράφο χαιρέτησαν πάνω από 20 περαστικοί ή θαμώνες και τον ανεξάρτητο βουλευτή κανένας! Μόνο μια φωνή ακούστηκε από το βάθος του καφέ.
 "Τι δουλειά έχει εδώ ο αποστάτης;"! 
Που να ξέρουμε εμείς;...
repost:fimotro

Mιχάλης Ζαμπίδης:"Η φιλοσοφία μου"

«Στην Ελλάδα με ενοχλεί
το γραφειοκρατικό σύστημα
και το απαράδεκτο σύστημα υγείας»

«Το κρούσμα της οικονομικής κρίσης έχει αλυσιδωτή αντίδραση. Πιστεύω και αισιοδοξώ πως τα πράγματα θα ισορροπήσουν πολύ πιο γρήγορα από ότι ακούγεται.»

  160 αγώνες, 3 παγκόσμιοι τίτλοι, 45 εκατομμύρια επισκέψεις στην προσωπική του ιστοσελίδα ironmikezambidis.com, 173.000 φίλοι στο προφίλ του στο facebook !  Αυτό είναι ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής του  παγκόσμιου πρωταθλητή του kick boxing Μιχάλη Ζαμπίδη, γνωστού και ως «Iron Mike». Ποιος είναι όμως ο άνθρωπος πίσω από τον αθλητή;

   Φτάνω στο «Ζambidis club» στη Γλυφάδα, όπου ο Ιron Mike με καλωσορίζει και με ξεναγεί στον χώρο(πού είναι παρεμπιπτόντως τρελή υπερπαραγωγή!)  Περπατώντας στο «σπίτι του» -εκεί περνάει τις περισσότερες ώρες του- αντιλαμβάνομαι ότι για να πετύχεις στον αθλητισμό πρέπει να είσαι τελειομανής, χαρακτηριστικό που ο ίδιος διαθέτει στο έπακρον! Ο Μιχάλης είναι γεννημένος στην Αθήνα και έχει καταφέρει να έχει θαυμαστές Έλληνες όλου του κόσμου, ακόμη και ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχέση με τον αθλητισμό. Με τη συμμετοχή του μάλιστα πέρυσι στο «Dancing with the stars», ένα talent show που φαινομενικά δεν ταίριαζε με το προφίλ του, απέδειξε ότι πολλές φορές αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι το ωραίο ταξίδι και όχι ο προορισμός…

Συνέντευξη: Δήμητρα Μποφυλάτου, αναδημοσίευση από το Glam του Ελεύθερου τύπου της Κυριακής

Θυμάσαι πότε ξεκίνησες να ασχολείσαι ερασιτεχνικά με το kick boxing  και πως προέκυψε η επαγγελματική ενασχόληση;

   Ασχολούμαι με το Kick boxing από τα 11 μου. Από τότε έχουν περάσει 19 χρόνια. Από παιδάκι ονειρευόμουνα να αγωνιστώ στις μεγαλύτερες διοργανώσεις με τους καλύτερους αθλητές παγκοσμίως και κάπου στα 18 μου το σύμπαν συνωμότησε και οι συγκυρίες με έφεραν απέναντι από τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή στη μακρινή Αυστραλία. Στο 12^ο γύρο κέρδισα με νοκ άουτ έναν πολύ σημαντικό αντίπαλο και ουσιαστικά από εκεί και πέρα ξεκίνησε η επαγγελματική ενασχόλησή μου με το kick boxing.

Σε λένε Iron Mike. Πόσο απέχει ο αθλητής Μιχάλης Ζαμπίδης από τον άνθρωπο;

Ο μηχανισμός σκέψης μου είναι ακριβώς ο ίδιος (μεθοδολογία, ανάλυση, προσεκτική προσέγγιση, γρηγοράδα  κλπ) αλλά μόνο μέσα στο ρινγκ υποστηρίζω άγρια και επιθετικά στυλ.

Έχεις φτάσει σε σημείο όμως να χτυπήσεις κάποιον εκτός τερέν;

Σε πολύ μικρή ηλικία μου έχουν συμβεί 1-2 σύμβαντα, όμως από εκεί και πέρα μπορεί να έχουν υπάρξει κάποιες εντάσεις τις οποίες  όμως με σωστή διαχείριση τις απέφυγα και φυσικά χωρίς βία.

Ποιες προσωπικές θυσίες έχεις κάνει για να φτάσεις μέχρι εδώ;

Οι θυσίες που έχω κάνει είναι αμέτρητες και σε πολλά επίπεδα. Όμως ανάλογα το κίνητρο… αποδυναμώνονται οι θυσίες. Έτσι και εγώ δεν τις αισθάνομαι ως στέρηση.

Αισιόδοξη προσέγγιση! Ποια ήταν η πιο ευχάριστη στιγμή της ζωής σου και ποια η πιο δυσάρεστη μέχρι σήμερα ;

Έχω ζήσει πολύ έντονες και μοναδικές στιγμές, όμως πιστεύω πως την πιο ευχάριστη στιγμή της ζωής μου δεν την έχω ζήσει ακόμα. Η πιο δυσάρεστη ήταν ένας τραυματισμός που είχα κατά τη διάρκεια ενός σημαντικού αγώνα.

Kάνοντας φλας μπακ στο παρελθόν, θυμάσαι το Μιχάλη Ζαμπίδη μικρό, όταν ήσουν μακριά από προπονήσεις και αγώνες; Τι σου έρχεται στο μυαλό;

Εικόνες από τη γειτονιά μου, όπου μαζευόμασταν με τα υπόλοιπα παιδιά και παίζαμε ανέμελα στο δρόμο, τότε που οι συνθήκες και ο τρόπος ζωής ήταν διαφορετικός  και κάτι τέτοιο μπορούσε να συμβεί, σε αντίθεση με τα σημερινά δεδομένα οπου τα παιδιά δεν μπορούν πια να παιζουν ελεύθερα στους δρόμους.

Σήμερα σε ποια περιοχή της Αθήνας ζεις και τι άλλο θα άλλαζες στη πόλη εκτός από την κίνηση ;

Ζω στην Παλλήνη οπου και απολαμβάνω ακόμα την ησυχία.  Κάτι που με ενοχλούσε αφάνταστα στην πόλη μας ήταν οι δρόμοι κι η απίστευτη κίνηση σ’ αυτούς  και τα ημιτελή αθλητικά  στάδια ή η έλλειψη αθλητικών χώρων γενικότερα . Ευτυχώς όμως, με αφορμή την διεξαγωγή της Ολυμπιάδας έγιναν αρκετά έργα ώστε να βελτιωθεί το οδικό δίκτυο και φτιάχτηκαν στάδια και αθλητικοί χώροι . Όμως γενικότερα στην Ελλάδα με ενοχλεί το γραφειοκρατικό σύστημα και το απαράδεκτο σύστημα υγείας. Αυτά τα δύο σίγουρα θα τα άλλαζα.

Η συνολική οικονομική κατάσταση της χώρας πως σου φαίνεται; Η κρίση σε έχει αγγίξει;

Θεωρώ πως η οικονομική κρίση  έχει αγγίξει τους περισσότερους από εμάς  άλλους λιγότερο κι  άλλους περισσότερο. Έχω δει να αλλάζει η ζωή ανθρώπων χωρίς ουσιαστικά να φταίνε αλλά να πληρώνουν λάθη άλλων και με κάνει να αισθάνομαι πολύ άσχημα . Γνωρίζουμε πως η οικονομική κρίση έχει αλυσιδωτές αντιδράσεις που επηρεάζουν σχεδόν το σύνολο της κοινωνίας αλλά πιστεύω και αισιοδοξώ πως η κακή αυτή κατάσταση θα ισορροπήσει πολύ πιο γρήγορα από ότι αναμένεται.

 Xoρεύοντας με τον Ιron Mike

Φαίνεσαι άνθρωπος χαμηλών τόνων. Πώς αποφάσισες να συμμετάσχεις στο Dancing with the stars;

Να σου πώ την αλήθεια, όταν μου έγινε η πρόταση προβληματίστηκα πάρα πολύ για το αν θα το κάνω. Δεν μπορούσα να με φανταστώ να χορεύω δημοσίως και μάλιστα να κρίνομαι γι άυτο! Επιπλέον η δική μου συμμετοχή θα μπορούσε να θεωρηθεί «κόντρα» ρόλος, σε σχέση με τους υπόλοιπους συμμετέχοντες. Όμως το γεγονός ότι υπήρχε ο φιλανθρωπικός σκοπός, η προτροπή των ανθρώπων μου και βεβαίως η πρόκληση, με έκαναν να πάρω το ρίσκο και να λάβω μέρος.

Η προβολή ήταν μεγάλη κι εσύ δεν είχες σχέση με τέτοιου τύπου δημοσιότητα. To μετάνιωσες;

Σε καμία περίπτωση δεν το μετάνιωσα. Αντιθέτως αισθάνομαι όμορφα που βοήθησα έστω και λίγο να μαζευτεί ένα αρκετά μεγάλο ποσό και να δοθεί σε παιδάκια που έχουν πραγματικά ανάγκη. Παράλληλα, με γνώρισε ο κόσμος καλύτερα, όχι ως επαγγελματία kick boxer αλλά ως άνθρωπο.

Με ποιους από τους συμπαίκτες σου στο σοου έχετε φιλικές σχέσεις;

Με όλα τα παιδιά από το show έχουμε κρατήσει φιλικές σχέσεις και με τους περισσότερους βρισκόμαστε συχνά ή αραιά σε διάφορα μέρη.

Θα σε ξαναδούμε στη ΤV ή έκλεισες ως τηλεπερσόνα;

Αρχικά, η δουλειά μου δεν είναι στην τηλεόραση και σε καμία περίπτωση δεν θα με χαρακτήριζα τηλεπερσόνα, όμως την δουλειά μου που αφορά τις αθλητικές μου επιδόσεις τη δείχνει η τηλεόραση. Το Dancing ήταν σίγουρα ένα ευχάριστο διάλλειμα και από τη στιγμή φυσικά που μου το επέτρεπαν οι αγωνιστικές μου απαιτήσεις. Από κει και πέρα, «παν μέτρον άριστον».

 Άρωμα γυναίκας

 Ο έρωτας τι ρόλο παίζει στη ζωή σου;

Θεωρώ πως το συναίσθημα είναι το καύσιμο του σώματος και της ψυχής. Οπότε  όπως καταλαβαίνεις, φυσικά παίζει πρωταρχικό ρόλο στη ζωή μου!

Θέλεις δηλαδή  να μοιραστείς τη ζωή σου με μια γυναίκα; Nα κάνεις οικογένεια και παιδιά;

Πιστεύω πως ο κάθε άνθρωπος που θέλει να εξελιχθεί και να ζει μια ποιοτική και δημιουργική ζωή, στο μέγιστο, θέλει να δημιουργήσει μια δεμένη και υγιή οικογένεια.

Eίσαι όμως εύκολος άνθρωπος; Τι παραξενιές έχεις;

Καμία !!!! Νομίζω ότι είμαι ο πλέον αναρμόδιος για να απαντήσω στη συγκεκριμένη ερώτηση. Σίγουρα όμως, θα είχαν να πουν αρκετά οι άνθρωποι που έχω στο στενό μου περιβάλλον … !

Ποια είναι η μεγαλύτερη φοβία σου;

Δεν την έχω εντοπίσει ακόμα και εύχομαι να μην υπάρχει και άρα να μην τη γνωρίσω ποτέ μου!

"Με την Τζούλια"

του Κοσμά Βίδου
Δύο ζευγάρια μάτια τόσο κενά,τόσο άδεια που σου προκαλούσαν φόβο.Η εμφάνιση της Τζούλιας Αλεξανδράτου και της Εφης Θώδη στο πρώτο επεισόδιο της εκπομπής «Με την Τζούλια» (Εxtra 3) ήταν ένα από τα πιο σκληρά,θλιβερά,αποκαρδιωτικά θεάματα που έχουμε δει τον τελευταίο καιρό στη μικρή οθόνη.Σαν υπνωτισμένες,οι δύο εκπρόσωποι του τηλεtrash περιέφεραν στα σκαλιά του Ηρωδείου τα ρετάλια,η πρώτη της γοητείας της και η δεύτερη της εμπορεύσιμης αυθεντικότητάς της. Επιβεβαιώνοντας ότι η εύκολη δημοσιότητα μπορεί,όταν δεν ξέρεις πώς να τη διαχειριστείς σωστά,να σε συντρίψει.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=121&artId=371327&dt=05/12/2010#ixzz17EgAQE5C

Κουραμπιέδες από τη Μπαρμπαρίγου

αναδημοσίευση από το site  http://argiro.gr/

Η συνταγή αυτή έφτασε στα χέρια µου έπειτα από πολλές διαβουλεύσεις. Έρχεται κατευθείαν από φούρνο όπου εδώ και 40 χρόνια η κα Χρυσούλα Παπαλέξη κάθε Χριστούγεννα τους πλάθει για τους πελάτες της. Φτιάξτε την όλες!

Υλικά

• 100 γραμμ. ζάχαρη άχνη
• 400 γραμμ. βούτυρο γάλακτος
• 100 γραμμ. φυτίνη
• 2 κρόκοι
• 1 αυγό
• 2 βανίλιες
• 1/2 κ.γλ. μοσχοκάρυδο
• 1/3 φλ. τσαγιού κονιάκ
• 1 κοφτό κ.γλ. σόδα μαγειρική
• 250 γραµµ. καβουρντισμένο και χοντροκομμένο αμύγδαλο
• 850 γραµµ. (περίπου) αλεύρι μαλακό, κοσκινισμένο
• 1 κιλό άχνη ζάχαρη
• 2 βανίλιες

Εκτέλεση
Απλώνουμε την αμυγδαλόψιχα σε λαμαρίνα και την ψήνουμε 10΄ στους 200οC, να ροδίσει. Την χοντροκόβουµε. Βάζουμε στον κάδο του μίξερ το βούτυρο, την άχνη και τη φυτίνη και τα χτυπάμε για 10΄, μέχρι να ασπρίσουν και να γίνουν σαν αφράτη κρέμα. Προσθέτουμε έναν έναν τους κρόκους, να τους πίνει το μείγμα, καθώς και το αυγό. Προσθέτουμε το μοσχοκάρυδο, τις βανίλιες και 2 κ.σ. από το αλεύρι για να µην κόψει το μείγμα µε την προσθήκη του κονιάκ. Διαλύουμε τη σόδα στο κονιάκ και το ρίχνουμε στο μίξερ.
Εναλλάξ προσθέτουμε το αμύγδαλο και το αλεύρι. Αλεύρι θα βάλουμε όσο σηκώσει. Ίσως να μην το πάρει όλο το μείγμα. Καλό είναι να τελειώσουμε το ζύμωμα στο χέρι, ζυμώνοντας απαλά και κοσκινίζοντας το τελευταίο αλεύρι. Η ζύμη πρέπει να είναι μαλακιά και βουτυράτη.
Πλάθουμε τους κουραμπιέδες σε ό,τι σχήμα θέλουμε και τους αραδιάζουμε σε λαμαρίνα. Τους ψήνουμε στους 170οC στον αέρα για περίπου 35΄, μέχρι να σκάσουν από πάνω και να ροδίσουν. Αφήνουμε 5΄ να κρυώσουν.
Κοσκινίζουμε λίγη λίγη την άχνη µε τη βανίλια σε ένα ταψί (να κάνει στρώση). Ακουμπάμε επάνω τους κουραμπιέδες και τους πασπαλίζουμε ξανά µε άχνη. Τους αφήνουμε να κρυώσουν καλά, αλλιώς διαλύονται. Τους βάζουμε σε πιατέλα και πασπαλίζουμε ξανά µε άχνη ζάχαρη.
Οδηγίες για μοναδικούς κουραμπιέδες: Να θυμάστε ότι χτυπάμε πολύ καλά το βούτυρο µε τη ζάχαρη, μέχρι να γίνουν σαν σαντιγί (αφράτη κρέμα). Η ζύμη πρέπει να είναι μαλακή και βουτυράτη, όχι σφιχτή. Επίσης, θέλουν καλό ψήσιμο. Όταν ροδίσουν ελαφρά και σκάσουν οι κουραμπιέδες, είναι έτοιμοι.

WHO IS WHO

Η Αργυρώ Μπαρμπαρίγου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάρο, αλλά τα τελευταία χρόνια ζει μόνιμα στην Αθήνα. Bραβευµένη chef και παθιασμένη μαγείρισσα, έχει καταφέρει µε το δικό της αυθεντικό τρόπο να αναβαθμίσει την ελληνική κουζίνα και να μεταδώσει σε όλους µας την αγάπη της για το καλοµαγειρεµένο σπιτικό φαγητό. «Από πολύ νωρίς γοητεύτηκα από τη μαγεία της κουζίνας. Μ’ άρεσαν οι μυρωδιές, οι γεύσεις, οι ήχοι της και, πολύ αργότερα, µε συνέπαιρνε η ένταση την ώρα της ασταμάτητης δουλειάς, που σε απορροφάει τόσο ώστε το µόνο που σε ενδιαφέρει εκείνη τη στιγμή είναι να ικανοποιήσεις αυτούς που θα γευτούν τα πιάτα. Έχω δουλέψει σκληρά, μέχρι τελικής πτώσης, αλλά μέσα από αυτή την κούραση µόνο ικανοποίηση και υπερηφάνεια ένιωσα. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Νάουσα της Πάρου. Από παιδί στριφογύριζα στην κουζίνα, θέλοντας να έχω ενεργό ρόλο σε ό,τι μαγικό (για τα παιδικά µου µάτια) εξελισσόταν εκεί μέσα.»
Αργυρώ Μπαρμπαρίγου

Ασχολείται επαγγελματικά με τη μαγειρική τα τελευταία 15 χρόνια και το ταλέντο της και η εμπειρία της συνοδεύονται από σπουδές, καθώς το χειμώνα 2004-2005 παρακολούθησε εντατικά μαθήματα γαλλικής κουζίνας στη Σχολή Μαγειρικής Cordon Bleu στο Λονδίνο. Ακολούθησαν σεµινάρια ζαχαροπλαστικής πλάι στον Στέλιο Παρλιάρο και στη Σχολή Ζαχαροπλαστικής Valhrona στη Γαλλία. Συνεργάστηκε µε εφημερίδες, περιοδικά και ως σύμβουλος, παραδίδοντας μαθήματα μαγειρικής σε πολυεθνική εταιρεία τροφίμων.

Εκτός από αγαπημένη τηλεοπτική σεφ με καθημερινή παρουσία στην πρωινή τηλεοπτική ζώνη και στα μεγαλύτερα τηλεοπτικά δίκτυα, είναι ιδιοκτήτρια του διεθνούς φήμης εστιατορίου «Παπαδάκης», το οποίο αφού λειτούργησε με μεγάλη επιτυχία στην Πάρο, μεταφέρθηκε το 2005 στην Αθήνα, στην καρδιά του Κολωνακίου (Φωκυλίδου 15 & Βουκουρεστίου). Έχει μαγειρέψει για τον Πιρς Μπρόσναν. Ο Ζαν Πολ Γκοτιέ, όταν βρίσκεται στην Αθήνα, δίνει ραντεβού κάθε βράδυ στον ΠΑΠΑΔΑΚΗ, παρέα με όστρακα, αχινό και ψάρι. Ο συνάδελφός του, Kenzo, παραγγέλνει στους φίλους του να του πηγαίνουν στο Παρίσι λικέρ φράουλα της Αργυρώς! Ο Μπίλι Ζέιν, αφού δοκίμασε το κατσικάκι φρικασέ και την τυρόπιτά της, ζήτησε να του τυλίξουν φαγητό και για το …ξενοδοχείο! Φυσικά, ούτε οι διάσημοι συνάδελφοί της, Michele Roux, Cat Cora, Jim Botsakos και Nick Psilakis, δεν μπορούν να αντισταθούν στο χταπόδι της με μέλι, στα τριμμένα πατατάκια και στη ρεβιθάδα με ταραμοσαλάτα!


«Το εστιατόριο «Παπαδάκης» πρωτολειτούργησε στα μέσα της δεκαετίας του ‘90. Η απόφαση πάρθηκε από κοινού µε τον σύζυγό µου, ο οποίος –αν και αφανής ήρωας– είναι εκείνος που με στηρίζει σε κάθε µου κίνηση. Έπειτα από σχεδόν µία δεκαετία επιτυχημένης λειτουργίας στην Πάρο, τον Νοέμβριο του 2005, μεταφέραμε το εστιατόριο στην καρδιά της Αθήνας, στο Κολωνάκι»

Το κιτς γεννιέται όποτε κάποιος αφαιρεί τον κρόκο και μοσχοπουλάει το τσόφλι

 έγραψε ο Χ.Α.ΧΩΜΕΝΙΔΗΣ, 17/11/2010

photomontage:event crasher

  ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ ΒΗΜΑΜΕΝ

Ο Ηλίας Ψινάκης υπήρξε αναμφίβολα ένα από τα πρόσωπα-κλειδιά των πρόσφατων εκλογών. Οι υποστηρικτές του συνδυασμού Καμίνη έθεσαν το ερώτημα με ειλικρινή αγωνία: «Θα κάνουν οι Αθηναίοι την αθυρόστομη τηλεπερσόνα αντιδήμαρχο Πολιτισμού;» Ο Νικήτας Κακλαμάνης τον υπερασπίστηκε μέχρι τέλους με το επιχείρημα ότι πρόκειται για έναν εξαιρετικά επιτυχημένο μάνατζερ, που όπως λάνσαρε τον Σάκη Ρουβά μπορεί να αναδείξει και την Αθήνα διεθνώς. Ο Μάκης Βορίδης μού εξέφρασε, κατόπιν εορτής, δημοσίως την αντίρρηση -σχεδόν παράπονό- του: «Η συντηρητική παράταξη διέθετε κάποτε πνευματικούς ταγούς του βεληνεκούς ενός Σεφέρη και ενός Παναγιώτη Κανελλόπουλου…» Οι ψηφοφόροι έδωσαν την απάντηση – η ανατροπή σε Αθήνα και σε Θεσσαλονίκη χαιρετίστηκε, μεταξύ των άλλων, και σαν το τέλος του κιτς. Του κιτς που εκφραζόταν επί μια σχεδόν εικοσαετία με λαοσυνάξεις και με πάρτυ γύρω από το ψηλότερο χριστουγεννιάτικο δέντρο της Ευρώπης υπό τους ήχους του σαξόφωνου του Γιώργου Κατσαρού… Με βερνικωμένα κάγκελα, επίχρυσα αγάλματα των αρχαίων σοφών στην είσοδο του Ζαππείου και γεγονότα-σταθμούς όπως η επίσημη λήξη του Πελοποννησιακού Πολέμου την οποία συνυπέγραψαν ο Δημήτρης Αβραμόπουλος και ο δήμαρχος της Σπάρτης… Του κιτς που πρόβαλλε τη συμμετοχή στη Eurovision ως μείζον εθνικό γεγονός και διακοσμούσε το γραφείο του Υπουργού Παιδείας (εμβαδού 160 τετραγωνικών μέτρων!) λες και επρόκειτο για σουίτα αραβικού ξενοδοχείου…          

Μπορεί οι διαχειριστές και οι θυρωροί της «δεξιάς πολυκατοικίας» -όπως τη βάφτισε ο Γιώργος Καρατζαφέρης- να υπηρέτησαν άοκνα το κακό γούστο μα και τα παλικάρια της «δημοκρατικής παράταξης» δεν πήγαν πίσω. Θα ισχυριζόταν μάλιστα κανείς ότι εκείνοι μπήκαν πρώτοι, μεταπολιτευτικά, στο χορό. Στο ζεϋμπέκικο συγκεκριμένα, στο οποίο με προσωπική ευθύνη του Ανδρέα Παπανδρέου και των ακολούθων του, προσδόθηκαν μετά το 1981 διαστάσεις ιεροτελεστίας: Στο «Περιβόλι του Ουρανού», απέναντι από τους στύλους του Ολυμπίου Διός, και σε εκατοντάδες άλλα μπουζουξίδικα ανά την επικράτεια, άντρες και γυναίκες κάθε ηλικίας και σωματικής διάπλασης επιδείκνυαν κάθε βράδυ τη λεβεντιά –συνάμα και το σοσιαλιστικό τους φρόνημα- τεντώνοντας τα χέρια και τινάζοντας τη μέση τους. Τόσο άγαρμπα τις περισσότερες φορές ώστε νόμιζες ότι απλώς πάσχιζαν να λιώσουν με το πόδι κάποιο αόρατο έντομο που περπατούσε πάνω στην πίστα… Το κιτς της «Αλλαγής» απαιτούσε μουστάκι και δασύτριχο στέρνο για τους κυρίους ενώ οι κυρίες αντέγραφαν στην αρχή το αρειμάνιο ύφος της Μελίνας Μερκούρη και απενοχοποιούνταν στη συνέχεια χάρη στη μπαρόκ εμφάνιση και αμφίεση της Δήμητρας Λιάνη.   

Το σύνθημα της «απενοχοποίησης» πρωτακούστηκε στα μέσα της δεκαετίας του ’80 και κυριάρχησε στα ‘90ς. Κηρύσσοντας πως «η ζωή είναι πολύ μικρή για να’ναι θλιβερή», οι εμπνευστές και αστέρες του λάιφ-στάιλ παρότρυναν τους Έλληνες να πέσουν με τα μούτρα στο μέλι που κατέφθανε με τη μορφή χρηματοδοτικών πακέτων από την Ευρώπη και οικονομικών προσφύγων θηλυκού γένους από το πρώην σοσιαλιστικό μπλοκ. Οι αγροτικές επιδοτήσεις έρρεαν στην περιφέρεια και μεταμορφώνονταν σε μπολλυγουντιανές επαύλεις, καταμεσίς του θεσσαλικού κάμπου και της κρητικής υπαίθρου. Στις λεωφόρους των μεγάλων πόλεων ανεγείρονταν γυάλινα κτήρια για να στεγάσουν εμπορικά κέντρα, πολυτελή εστιατόρια και κλαμπ, οι τοίχοι των οποίων δονούνταν από τις λαϊκοπόπ επιτυχίες. Το μύθευμα που διοχετευόταν σχεδόν από παντού ήταν ότι η ανάπτυξη για την Ελλάδα αποτελεί μονόδρομο και εγγυάται την ευημερία του καθενός μας. Πως έχει συγκροτηθεί μια πελώρια και κυρίαρχη μεσαία τάξη (στην οποίαν όλοι μας λίγο-πολύ ανήκουμε), η οποία μπορεί -και πρέπει- να καταναλώνει διαρκώς και περισσότερο.

Το τι και πώς ακριβώς καταναλώναμε αποτελούσε –λες- έμπνευση του νόθου γιού του Φεντερίκο Φελίνι: Μυούμασταν στο άρωμα των πούρων και στη γεύση του σούσι, στα ιταλικής ραφής κοστούμια και στα παπούτσια Βουδαπέστης –εκείνα με τις τρυπίτσες-, στα χάι-τεκ γυμναστήρια και στην πιο προχωρημένη ψηφιακή τεχνολογία. Αποθεώναμε παράλληλα τη Βανδή και τη Βίσση σάμπως να αποτελούσαν μετενσαρκώσεις της Μαρίας Κάλλας –ή έστω της Μαρίκας Νίνου-. Αφήναμε κάθε λογής τυχάρπαστους να εμπορεύονται τις εθνικές και τις κοινωνικές ευαισθησίες μας. Και επιτρέπαμε στην πιο αγοραία μορφή τηλεόρασης να κυριαρχεί. Δημοσιογράφοι-εκβιαστές με κρυφές κάμερες, μίσθαρνοι-κωμικοί που επηρέαζαν την κοινή γνώμη κατ’εντολήν των εργοδοτών τους, γραφικοί τύποι που δεν ήταν σαφές εάν τους κοροϊδεύαμε ή μας κορόιδευαν και βίζιτες αμφοτέρων των φύλων με καλλιτεχνικό προσωπείο πρωταγωνίστησαν στον πιο εμετικό θίασο που έχει περάσει ποτέ από τη χώρα. Γιατί τους ανεχθήκαμε; Η πιο επιεικής για μας εξήγηση έχει να κάνει με την ασφάλεια που νοιώθαμε οχυρωμένοι πίσω από το ευρωπαϊκό μας κεκτημένο. «Υπάρχει χώρος για όλους…» βαυκαλιζόμασταν.

Χώρος για όλους υπήρξε και στο κορυφαίο γεγονός, το οποίο στάθηκε –το παραδέχονται κάθε μέρα και περισσότεροι- και η αφετηρία της κατρακύλας: Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 συμμετείχε και η ομάδα του Δημήτρη Παπαιωάννου και οι ομάδες των ντοπαρισμένων αθλητών. Και οι εθελοντές που υπερέβησαν κάθε όριο ανιδιοτελούς προσφοράς και οι εργολάβοι που ξεπέρασαν τον εαυτό τους σε βουλιμία. Οι δυό Ελλάδες -που στην πραγματικότητα είναι περισσότερες- πάλευαν σφιχταγκαλιασμένες γύρω μας και μέσα μας. Και τελικά επεκράτησε η χειρότερη. Έπρεπε να κάει η μισή σχεδόν Πελοπόννησος ενώ ο υπεύθυνος υπουργός έριχνε την ευθύνη στον «στρατηγό άνεμο». Έπρεπε ένας καταχθόνιος καλόγερος να καταστεί τιμώμενος επισκέπτης του Μεγάρου Μαξίμου. Έπρεπε το εθνικό σκάφος να εξοκείλει (ενώ λίγους μήνες νωρίτερα τα πλέον αρμόδια χείλη διαβεβαίωναν ότι η παγκόσμια κρίση δεν πρόκειται να πλήξει την «ελαφριά» ελληνική οικονομία) και «οι Έλληνες να τρέχωσι τον κόσμον με εξαπλωμένην χείρα, ψωμοζητούντες» καθώς το θέτει ο Ανδρέας Κάλβος… Ώστε να αρχίσουμε διστακτικά να αναζητούμε την ουσία όχι μονάχα της κακοδαιμονίας μα και της ύπαρξής μας συνολικότερα.

Ακόμα και εάν η μεταπολίτευση στους δύο μεγαλύτερους δήμους της χώρας σημασιοδοτήσει μιαν ευρύτερη αλλαγή της δημόσιας αισθητικής, το ερώτημα παραμένει: Το τζιπ-θωρηκτό (υποκατάστατο κατά τους ψυχαναλυτές ενός ελειμματικού ανδρισμού) αποσύρεται από τους αστικούς δρόμους εφόσον πιά δεν έχουμε λεφτά για τη βενζίνη του; Η αλλαζονεία των «απογόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου» κλονίζεται μόνο άμα τους κόψει η λόρδα του Καραγκιόζη; Η συνειδητοποίηση πως ο δημόσιος τομέας είναι τόσο στρεβλά δομημένος ώστε να στοιχίζει 9 και να αποδίδει 4 συμβαίνει την παραμονή της παύσης πληρωμών μισθών και συντάξεων; Θα ιδρώσουμε, θα ματώσουμε για τα επόμενα χρόνια και μόλις αισθανθούμε ότι μπαίνουμε σε μια τροχιά ανάκαμψης, θα υποτροπιάσει η ροπή μας προς το εύκολο και προς το κακόγουστο;

Η Ιστορία δυστυχώς κάτι τέτοιο διδάσκει. Για να μεγαλουργήσει η  χώρα μας όφειλε πρώτα να πέσει στα γόνατα: Η εθνική ανάταση, που ξεκίνησε με την άφιξη του Βενιζέλου το 1909 και οδήγησε στην Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών, πήγασε από την πανωλεθρία του 1897. Η πνευματική αναγέννηση των ‘30ς και των ‘60ς ήρθε σαν βάλσαμο ύστερα από τη Μικρασιατική Καταστροφή και τον Εμφύλιο. Κάθε φορά, αντίθετα, που επικρατούσε ομαλότητα και που τα πράγματα εξελίσσονταν φαινομενικά καλά, δούλευε υποδόρεια ο εκφυλισμός και η σήψη. Θα κατέληγε κανείς στο συμπέρασμα ότι οι «υγιείς δυνάμεις», τα καλύτερα και πιο ταλαντούχα παιδιά αυτού του τόπου, ανασκουμπώνονται ή επιστρατεύονται σαν λύση σωτηρίας εφόσον έχει αγγίξει το μαχαίρι το κόκκαλο. (Εκτός κι αν έχουν φροντίσει οι ταγματασφαλίτες να τα στείλουν στον αγύριστο, όπως συνέβη με τον Κορνήλιο Καστοριάδη και τον Ιάννη Ξενάκη που –για να αποφύγουν τα στρατοδικεία- αυτοεξορίστηκαν μετά την Κατοχή για πάντα στη Γαλλία…)

Προσωπικά δεν αμφιβάλλω ότι η οικονομική κρίση αργά ή γρήγορα θα ξεπεραστεί. Ο διεθνής καπιταλισμός δεν είναι τόσο αυτοκτονικός ώστε να καταδικάσει μιαν ολόκληρη χώρα σε μόνιμο μαρασμό, μια χώρα με τη γεωγραφική θέση και τη φυσική προίκα της Ελλάδας. Εδώ οι ασύγκριτα πιο άτυχες Αλβανία και Σερβία αναπτύσσονται πλέον με ταχείς ρυθμούς. Συντεχνιακά προνόμια αλλά και εργατικές κατακτήσεις θα θυσιαστούν στο βωμό της εξυγίανσης και της ανάκαμψης. Προνομιούχες ομάδες θα καταποντιστούν και αδύναμα στρώματα θα δεινοπαθήσουν. Παράλληλα ωστόσο έννοιες λησμονημένες ή κενές θα ξαναβρούν το περιεχόμενό τους: Η κοινωνική αλληλεγγύη. Το νοιάξιμο για το δημόσιο χώρο. Το –περιλάλητο- ελληνικό δαιμόνιο. Όχι ότι δεν θα σημειωθούν παλινωδίες, εκρήξεις μισαλλοδοξίας και ρατσισμού. Η γενική κατεύθυνση ωστόσο θα’ναι θετική. Γιατί; Διότι η επιβιωτικότητα και η προσαρμοστικότητα, οι ανοιχτοί ορίζοντες και η αξιοποίηση της κάθε ευκαιρίας αποτελούν αρετές που αν δεν ανιχνεύονται στο γονίδιο, σίγουρα έχουν χαραχτεί στο εθνικό μας ασυνείδητο από την εποχή του πολυμήχανου Οδυσσέα.

Χ.Χωμενίδης

Οι αγνότεροι από τους σημερινούς εικοσάρηδες και τριαντάρηδες κατεξοχήν θα αναλάβουν να μας ξελασπώσουν και να θέσουν τους καινούργιους όρους του παιχνιδιού. Το στοίχημα τους είναι να μην αφήσουν κανέναν να τους υφαρπάξει εκ των υστέρων τη νίκη, να την οικειοποιηθεί και να την εξαργυρώσει για λογαριασμό του. Κανέναν εργολάβο ή πολιτικάντη, κανέναν «εκπρόσωπο» είτε «διαμορφωτή» της κοινής γνώμης. Το κιτς γεννιέται όποτε κάποιος αφαιρεί τον κρόκο και μοσχοπουλάει το τσόφλι. Συνέβη πλείστες όσες φορές στη νεότερη Ελλάδα και εκχυδάισε σχεδόν τα πάντα: Από τους λαϊκούς αγώνες ως το λαϊκό τραγούδι. Κι από τα αγάλματα των αρχαίων εφήβων που κατήντησαν φόντο για ιλουστρασιόν φωτογραφίσεις μέχρι τις ζουμερές κοπελίτσες που διαγκωνίζονταν για μια συμμετοχή σε ρηάλιτυ σόου. Τώρα, που μηδενίσαμε το κοντέρ και φάγαμε χώμα, τώρα που η μοναδική μας –νομοτελειακή- επιλογή είναι η άνοδος, ας αφήσουμε πίσω μας στον πάτο ό,τι το ψευδεπίγραφο, εύπεπτο, γραφικό. Οριστικά και δίχως έλεος.-   

Η ΕΣΗΕΑ ΔΙΕΓΡΑΨΕ ΤΗ ΤΑΤΙΑΝΑ ΣΤΕΦΑΝΙΔΟΥ

αναδημοσίευση από www.yupi.gr

Σύμφωνα με απόφαση της ΕΣΗΕΑ, η Τατιάνα Στεφανίδου μόλις διαγράφηκε από την Ένωση Συντακτών λόγω της συμμετοχής της σε διαφημιστική καμπάνια γνωστής εταιρίας ρούχων. Ακολουθεί η επίσημη ανακοίνωση, όπως αναρτήθηκε στο site της ΕΣΗΕΑ.

Περίληψη: Κρίνεται ομόφωνα πειθαρχικά ελεγκτέα, η συν. Τατιάνα Στεφανίδου, για αντιδεοντολογική συμπεριφορά (διαφήμιση), ύστερα από αυτεπάγγελτη δίωξη του Συμβουλίου. Ποινή: Οριστική διαγραφή από τα μητρώα της ΕΣΗΕΑ με ψήφους 4 έναντι 1. Το μέλος που μειοψήφησε πρότεινε ποινή προσωρινής διαγραφής 2 ετών.

Το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών συνήλθε σήμερα Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2010, υπό την προεδρία του προέδρου του συν. Περικλή Καπετανόπουλου και με την παρουσία των τακτικών μελών συν. Γιώργου Κούσουλα, Ιωάννη Αποστολόπουλου, Αικατερίνης Δουλγεράκη, Χριστόδουλου Αξελού, καθώς και της γραμματέως Μαρίας Χριστοφοράτου, προκειμένου να εκδώσει απόφαση επί της από 04.05.10 αυτεπάγγελτης δίωξης του Συμβουλίου κατά της συν. Τατιάνας Στεφανίδου.

Το ΠΠΣ είχε αποφασίσει κατά πλειοψηφία την άσκηση αυτεπάγγελτης πειθαρχικής δίωξης κατά της συν. Τατιάνας Στεφανίδου, καθώς μετείχε με την εικόνα της σε διαφήμιση για λογαριασμό της εταιρίας ρούχων (...) , η οποία προβάλλεται στην ιστοσελίδα της εν λόγω εταιρίας, σε περιοδικό της (...), καθώς και σε άλλα έντυπα.

Σύμφωνα με την απόφαση, υπήρξε παραβίαση του Καταστατικού και του Κώδικα Δεοντολογίας, που ορίζουν ρητά ότι δεν επιτρέπεται η συμμετοχή των μελών της ΕΣΗΕΑ σε διαφημίσεις.

Αυτό συνιστά παράβαση του άρθρου 7, παρ. 1, εδ. α’ και θ’ του Καταστατικού και άρθρου 5, εδ. γ’ του Κώδικα Αρχών Δεοντολογίας.

Η εγκαλούμενη δεν πρότεινε μάρτυρες, ούτε και απέστειλε απολογητικό υπόμνημα.

Το ΠΠΣ αφού έλαβε υπόψη του τα στοιχεία του φακέλου, αποφαίνεται ως ακολούθως:

Η κα. Τατιάνα Στεφανίδου με αίτησή της εντάχθηκε το 2002 στα μέλη της ΕΣΗΕΑ. Είναι αυτονόητο για τον κάθε συνάδελφο ότι η ιδιότητα του μέλους της Ενώσεώς μας, συνεπάγεται μεταξύ άλλων, και την υποχρέωσή του να σέβεται το Καταστατικό και τον Κώδικα Αρχών Δεοντολογίας.

Δυστυχώς, η κα. Στεφανίδου κατά σύστημα και κατ’ εξακολούθηση, επιδεικνύει συμπεριφορά απόλυτης περιφρόνησης προς την υποχρέωσή της αυτή, χωρίς την επιβαλλόμενη κοινωνική υπευθυνότητα και συνδικαλιστική αντίληψη.

Ειδικότερα: Το άρθρο 5, εδάφιο γ’ του Κώδικα Δεοντολογίας ρητά υπογραμμίζει την υποχρέωση του δημοσιογράφου «να μην επιδιώκει και μη δέχεται τη διαφημιστική χρήση του ονόματος, της φωνής και της εικόνας του, παρά μόνο για κοινωφελείς σκοπούς».

Στόχος της συγκεκριμένης διάταξης είναι η προστασία από την εμπορευματοποίηση της επιβαλλόμενης αξιοπιστίας του δημοσιογραφικού επαγγέλματος-λειτουργήματος. Η κα. Στεφανίδου με προκλητική περιφρονητική συμπεριφορά προς την ως άνω διάταξη, κατ’ επανάληψη, διαφημίζει αντικείμενα και υπηρεσίες, θέτοντας τις οικονομικές αντιπαροχές πάνω από το καθήκον της ως μέλους της ΕΣΗΕΑ στην οποία επιδίωξε να ενταχθεί.

Το ΠΠΣ έχει επανειλημμένα ασκήσει πειθαρχική δίωξη εναντίον της και τις έχει επιβάλλει πειθαρχικές ποινές.

Εκείνη, όμως, συνεχίζει ακάθεκτη την προκλητική αυτή στάση της, κατά τρόπο που, πέραν των άλλων, προσβάλει την ίδια την ΕΣΗΕΑ και τα θεσμοθετημένα όργανά της.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπως αναφέρεται στο κατηγορητήριο «μετείχε με την εικόνα της σε διαφήμιση για λογαριασμό της εταιρείας ρούχων (...)  η οποία προβάλλεται στην ιστοσελίδα της εν λόγω εταιρείας, σε περιοδικό της (...), καθώς και σε άλλα έντυπα».

Η παραβίαση της δεοντολογίας είναι προφανής και ως εκ τούτου, η εγκαλούμενη κα. Τατιάνα Στεφανίδου κρίνεται ομόφωνα πειθαρχικά ελεγκτέα, σύμφωνα με το κατηγορητήριο.

Ως προς την ποινή, με δεδομένο ότι η εγκαλούμενη κα. Στεφανίδου κατά προκλητική εξακολούθηση, επιδεικνύει την ως άνω συμπεριφορά, και παρά τις επανειλημμένες καταδικαστικές αποφάσεις του ΠΠΣ, αρνείται να σεβαστεί το Καταστατικό και τον Κώδικα Αρχών Δεοντολογίας, κρίνεται αναγκαία η αποβολή της από το σώμα της ΕΣΗΕΑ και της επιβάλλεται κατά πλειοψηφία (4-1) η ποινή της οριστικής διαγραφής από τα μητρώα της Ενώσεως. Το μέλος που μειοψήφησε πρότεινε την ποινή προσωρινής διαγραφής 2 ετών.

Η απόφαση καθαρογράφηκε την Τρίτη, 02.11.10

Ο πρόεδρος                                                    Η γραμματέας

Περικλής Καπετανόπουλος                              Μαρία Χριστοφοράτου

ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΠΟΥΤΖΙΔΗΣ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ JIM CARREY?

γράφει η Δήμητρα Μποφυλάτου


Πάνω που πήγαν να πιαστούν μαλλί με μαλλί η Αθηναίδα Νέγκα με τη Μαριάννα Πολυχρονίδη ο Γιώργος Καπουτζίδης απέδειξε ότι ένα καλοστημένο σόου όπως το "Just the two of us" δεν έχει ανάγκη από κόντρες του τύπου "Ποιός άπλωσε τα ρούχα στη ταράτσα...εε?" και έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. Φαντάζεστε να ήταν παρουσιάστρια του σόου η 


Τατιάνα Στεφανίδου τί θα γινόταν? Τελικά μπορεί να υπάρξει τηλεοπτικός πολιτισμός αρκεί να υπάρχουν άνθρωποι που δεν ζουν μόνο για τα νούμερα της ΑGB. Κινησιολογικά ο Γιώργος Καπουτζίδης εξελίσσεται ως ο Έλληνας Jim Carrey-χωρίς όμως να αντιγράφει-έχει "φοβερή"ενέργεια και αποδεικνύει ότι η κατινιά είναι passe!Αυτό που έχουμε ανάγκη είναι θετική ενέργεια, χωρίς όμως χιούμορ με το στανιό, σαν αυτό του Δημήτρη Ουγγαρέζου...

Nina Hagen

Η Georgia θυμίζει Νina Hagen(με τη καλή έννοια), ο Μιχάλης Μουρούτσος έκλεψε τη παράσταση και respect στην Αθηναϊδα Νέγκα, που λέει τη γνώμη της, χωρίς να λογαριάζει αυτούς που την παρομοιάζουν με τη Μάτζικα ντε Σπελ!Και μια τελευταία απορία? Που κρυβόταν τόσο καιρό ο Θεοχάρης Ιωαννίδης? Όσο για το Νίκο Μίχα? Κάνει τα πάντα για να "φανεί", όμως δε θέλει κόπο, θέλει τρόπο και προφανώς δεν τον έχει...

Πιπέρι στην γλώσσα του Ν.Μίχα έριξε το MEGA αναμένοντας το ΕΣΡ